Enterokoklar ve Enterokoklarla Gelisen Infeksiyonlar

Mustafa YILDIRIM

Makale detayları

Enterokoklar ve Enterokoklarla Gelisen Infeksiyonlar

Yazarlar:

Mustafa YILDIRIM

Yayıncı:

Duzce University

Dergi:

Duzce Medical Journal 2007 Vol.9 Issue 2, pp.46-52

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

6/2007

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000944903

Sıklık:

Üç Yıllık

eISSN:

1307-671X

Anahtar kelimeler:

Özet:

 

Enterococci are gram-positive cocci that occur in singles, pairs, and short chains. The major habitat of these microorganisms appears to be the gastrointestinal tract of humans and of other animals, Where they make up a significant portion of the normal gut flora. Enterococci are capable of causing infections both in and out of the hospital setting. These microorganisms are able to adhere to heart valves and renal epithelial cells. Enterococci have been shown to cause urinary tract infections, bacteremia, endocarditis, intraabdominal infections, soft tissue infections, and neonatal sepsis. Not only are these microorganisms intrinsically resistant to a large number of antimicrobial agents (especially, cephalosporins, clindamycin, and co-trimoksazole), but they also show a remarkable ability to acquire new mechanisms of resistance via plasmid and transposones . As noted previously, penicilin G or ampicillin remain the antibiotics of choice for treating enterococcal infections such as urinary tract infections, peritonitis, and wound infections. Vancomycin (or teicoplanin) is the alternative agent in patients who are allergic to penicillin or for organisms with high-level penicillin resistance. Quinupristindalfopristin or linezolid are the most relevant treatment regimens for the treatment of vancomycin resistant enterococcus (VRE) infections. Combination therapy is optimal for enterococcal endocarditis and enterococcal meningitis.

 

Enterokoklar tekli, ikili veya kisa zincirler olusturan gram pozitif koklardir. Bu mikroorganizmalar insan ve hayvanlarda normal barsak florasinin önemli bir kismini olustururlar. Enterokoklar hastane içi ve hastane disi infeksiyonlara sebep olabilirler. Bu bakteriler kalp kapakçiklarina ve böbrek epitel hücrelerine tutunma yetenegine sahiptirler. Enterokoklarin üriner sistem infeksiyonlarina, bakteriyemiye, endokardite, intraabdominal infeksiyonlara, yumusak doku infeksiyonlarina ve neonatal sepsise neden olduklari gösterilmistir. Bu mikroorganizmalar çok sayida antimikrobiyal ajana (özellikle, sefalosporinler, klindamisin, kotrimoksazol) intrensek olarak dirençli oldugu gibi; plasmid ve transpozonlar yoluyla yeni direnç mekanizmalari gelistirebilecek yetenege sahiptirler. Üriner sistem infeksiyonlari, peritonit ve yara infeksiyonlari gibi enterokok infeksiyonlarinin tedavisinde öncelikle penisilin G veya ampisilin tercih edilmelidir. Penisiline allerjisi olan hastalarda veya penisiline yüksek düzey dirençli mikroorganizmalar için vankomisin (veya teikoplanin) alternatif tedavi seçenekleridir. Vankomisin dirençli enterokok (VRE)’larin neden oldugu enterokok infeksiyonlarinin tedavisinde quinupristin-dalfopristin veya linezolid en uygun tedavi rejimidir. Enterokokkal endokardit yada menenjit için kombinasyon tedavisi uygulanmalidir.

Makale detayları

Enterokoklar ve Enterokoklarla Gelisen Infeksiyonlar

Yazarlar:

Mustafa YILDIRIM

Yayıncı:

Duzce University

Dergi:

Duzce Medical Journal 2007 Vol.9 Issue 2, pp.46-52

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

6/2007

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000944903

Sıklık:

Üç Yıllık

eISSN:

1307-671X

Enterokoklar

klinik infeksiyonlari

antibiyotik direnci

tedavi

Sayı

Makale detayları

Enterokoklar ve Enterokoklarla Gelisen Infeksiyonlar

Yazarlar: Mustafa YILDIRIM

Yayıncı: Duzce University

Dergi: Duzce Medical Journal 2007 Vol.9 Issue 2, pp.46-52

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 6/2007

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000944903

Sıklık: Üç Yıllık

eISSN: 1307-671X

Enterokoklar

klinik infeksiyonlari

antibiyotik direnci

tedavi

Sayı

Yazarlar:

Mustafa YILDIRIM

Yayıncı:

Duzce University

Dergi:

Duzce Medical Journal 2007 Vol.9 Issue 2, pp.46-52

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

6/2007

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000944903

Sıklık:

Üç Yıllık

eISSN:

1307-671X