MERHAMET VE DEVLET: SCHOPENHAUER

Nurhayat ÇALIŞKAN AKÇETİN

Makale detayları

MERHAMET VE DEVLET: SCHOPENHAUER

Yazarlar:

Nurhayat ÇALIŞKAN AKÇETİN

Yayıncı:

Hamdi BRAVO

Dergi:

FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi 2016 Issue 21, pp.71-86

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

4/2016

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000437545

eISSN:

2618-5784

Özet:

 

This study is intended to explore Schopenhauer's views of state and  morality on the basis of his philosophy of pessimism. According to Schopenhauer,  “morality” is a way of relationship in which nobody hurts one another and  everybody helps each other so far as possible. In other words, morality is based on  the feeling of mercy which stems from identicalness of human beings. According to  him, moral value can be attributed to behaviour, if and only if it occurs as a result  of compassion. Thus he thinks that will, which is the basic motive of human, has to  be silenced. Because will would lead to “egoism” and even “malice” in behaviours.  The life itself is endless pain full of desires. A desire can never be fully satisfied.  Pain is seeking, but not being able to achieving happiness. Therefore, there is no  such thing as happiness in this world. To Schopenhauer, the only thing they would  resolve egoism and malice is compassion. Compassion is not having pity on “non-I”,  it is putting “I” in the place of “non-I”. Compassion leads human to true justice and  love of human as well. Being just or fair means not taking what is one's own from  him for Schopenhauer, who had a negative view of justice. It is state that prevents  us from usurping what is not ours in an illegal way. The aim of the state is to  protect each individual against other individuals and to protect all the people  against the enemy.

 

Bu çalışmada Schopenhauer’in kötümserlik felsefesi temelinde ahlak ve  devlet üzerine görüşleri ele alınmıştır. Schopenhauer, “ahlak” kelimesinden hiç  kimsenin birbirine zarar vermediği, herkesin mümkün olduğunca birbirine yardım  ettiği bir ilişki biçimini anlar. Diğer bir ifadeyle, insanların özdeşliğine dayanan bir  acıma duygusudur. Ona göre, bir davranışın ahlaki olabilmesi için merhamet  duygusuna dayanması gerekir. Bu yüzden insanın temel güdüsü olan istencin  susturulması gerektiğini düşünür. Çünkü istenç davranışlarda “bencillik” ve daha  da ötesi “kötülüğe” yol açar. Yaşamın kendisi sonu gelmeyen isteklerle dolu,  bitmeyen bir acıdır. Bir istek hiçbir zaman tam olarak doyurulamaz. Acı, ıstırap,  kişinin mutluluğu araması ama onu elde edememesidir. Bu yüzden mutluluk diye  bir şey yoktur. İstencin doğurduğu bencillik ve kötülüğü ortadan kaldıracak tek  şey Schopenhauer’e göre merhamettir. Merhamet “ben-olmayan”a acımak değil,  “ben”i, “ben-olmayan”ın yerine koymaktır. Merhamet, ayrıca insanı hem hakiki  adalet hem de insan sevgisine götürür. Negatif adalet anlayışına sahip olan  Schopenhauer için adil davranmak, zaten başkasının olanı ondan almamaktır.  Bizim olmayanı haksız yoldan gasp etmemizi engelleyen kurum ise devlettir.  Devletin amacı, tek tek bireyleri birbirinden, bütünü de düşmandan korumaktır.

Makale detayları

MERHAMET VE DEVLET: SCHOPENHAUER

Yazarlar: Nurhayat ÇALIŞKAN AKÇETİN

Yayıncı: Hamdi BRAVO

Dergi: FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi 2016 Issue 21, pp.71-86

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 4/2016

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000437545

eISSN: 2618-5784

Sayı

Yazarlar:

Nurhayat ÇALIŞKAN AKÇETİN

Yayıncı:

Hamdi BRAVO

Dergi:

FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi 2016 Issue 21, pp.71-86

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

4/2016

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000437545

eISSN:

2618-5784