Kur’ân’ın İ‘câz Yönlerinden “Tenâsüb”, Risâle-i Nur Örneği

Mehmet SALMAZZEM

Makale detayları

Kur’ân’ın İ‘câz Yönlerinden “Tenâsüb”, Risâle-i Nur Örneği

Yazarlar:

Mehmet SALMAZZEM

Yayıncı:

İstanbul İlim ve Kültür Vakfı

Ana Başlıklar:

Sosyoloji & antropoloji

Dergi:

Katre International Human Studies Journal 2016 Issue 2, pp.203-219

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

9/2016

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000518760

Sıklık:

İki Yıllık

eISSN:

2148-6220

pISSN:

2146-8117

Özet:

 


Abstract

Miracle, which subjects Qur’an’s uniqueness in respect of its utterance and meaning

is factually been recognized in the time of revelation; but its theoretical and contextual

boundaries is been determined in the end of second or in the beginning of third century

of the hegira calendar. On the other hand, the relation between the surah and the verses of

the Qur’an which are related to miracles was founded as a discipline in the fourth century

of hegira calendar. This relation is seen as important angle of miracle by many classic

and modern Muslim scholars. In this study, the relation between surah and the verses of

the Qur’an which are related to miracles is aimed to be founded in accordance with Said

Nursi who is a modern Muslim scholar and emphasizes miracles in his works. This article,

which covers this subject in the case of Risale-i Nur, also allows for different perspectives

in this regard.

.

 


Öz

Kur’ân’ın lafız ve mana itibariyle benzersizliğini konu edinen i’câz, olgusal olarak

nüzûl döneminde idrak edilmiş; ancak onun kuramsal ve mahiyet itibariyle sınırları, hicrî

ikinci asrın sonu ya da üçüncü asrın başlarında belirlenmiştir. Öte taraftan i’câzla bağlantılı

olan Kur’ân’ın ayet ve sureleri arasındaki ilişki, hicrî dördüncü asırda bir ilim olarak

ortaya konulmuştur. Bu ilişki, klasik ve modern dönem İslâm âlimlerinden birçok kişi

tarafından Kur’ân’ın önemli i’caz yönlerinden biri olarak görülmüştür. Bu çalışmada, modern

dönem İslam âlimlerinden biri olan ve eserlerinde i’câz meselesine sıkça vurgu yapan

Said Nursî’nin, Kur’ân’ın ayet ve sureleri arasındaki ilişkiyi hangi bağlamda ve nasıl bir

perspektifle ortaya koyduğunun tespit edilmesi hedeflenmektedir. Mevzu bahis meseleyi

Risale-i Nur örneğinde ele alan bu makalede, konuyla ilgili farklı yaklaşımlara da yer

verilecektir.


Abstract

Miracle, which subjects Qur’an’s uniqueness in respect of its utterance and meaning

is factually been recognized in the time of revelation; but its theoretical and contextual

boundaries is been determined in the end of second or in the beginning of third century

of the hegira calendar. On the other hand, the relation between the surah and the verses of

the Qur’an which are related to miracles was founded as a discipline in the fourth century

of hegira calendar. This relation is seen as important angle of miracle by many classic

and modern Muslim scholars. In this study, the relation between surah and the verses of

the Qur’an which are related to miracles is aimed to be founded in accordance with Said

Nursi who is a modern Muslim scholar and emphasizes miracles in his works. This article,

which covers this subject in the case of Risale-i Nur, also allows for different perspectives

in this regard.

.

Makale detayları

Kur’ân’ın İ‘câz Yönlerinden “Tenâsüb”, Risâle-i Nur Örneği

Yazarlar: Mehmet SALMAZZEM

Yayıncı: İstanbul İlim ve Kültür Vakfı

Ana Başlıklar: Sosyoloji & antropoloji

Dergi: Katre International Human Studies Journal 2016 Issue 2, pp.203-219

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 9/2016

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000518760

Sıklık: İki Yıllık

eISSN: 2148-6220

pISSN: 2146-8117

Sayı

Yazarlar:

Mehmet SALMAZZEM

Yayıncı:

İstanbul İlim ve Kültür Vakfı

Ana Başlıklar:

Sosyoloji & antropoloji

Dergi:

Katre International Human Studies Journal 2016 Issue 2, pp.203-219

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

9/2016

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000518760

Sıklık:

İki Yıllık

eISSN:

2148-6220

pISSN:

2146-8117