Felsefe ve Tasavvufta Sefer Metaforu: Aklî ve Manevî Yolculuk

Mahmut MEÇİN

Makale detayları

Felsefe ve Tasavvufta Sefer Metaforu: Aklî ve Manevî Yolculuk

Yazarlar:

Mahmut MEÇİN

Yayıncı:

Ataturk University

Ana Başlıklar:

Din

Dergi:

Journal of Ilahiyat Researches 2020 Issue 54, pp.329-353

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2020

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000681602

Sıklık:

Aylık

eISSN:

2602-3946

pISSN:

2458-7508

Özet:

 

The subject of this study is the concept of "expedition" which is a common concept in philosophy and sufism. The concept of expedition, in a close sense in both disciplines, expresses the intellectual and spiritual journeys of the person who turns to the truth, from internal to external and from external world (âfâk) to the inwardness (enfus). In philosophy, the concepts of expedition is the intellectual endeavours, mental researches, intellectual journeys and state "be on the way" that must be equipped on the path of eternal wisdom while seeking the knowledge and truth that man naturally longs for. In sufism, as a more basic and founding concept, expedition is a metaphor that implies both the inner transformations of the heart/soul that turn towards God and the truth, and the return of the human who came to the world from his original homeland, to his place or homeland. The aim of the study is to make a conceptual analysis of the metaphor of expedition, which is frequently used in philosophy and sufism, and to shed light on the concept of expedition from point of view where the two disciplines converge. The scope of the study will be limited to the thoughts of Ibn al-Arabi, one of the pioneers of theoretical sufism, and Mulla Sadra, one of the important post-classical period figures of Islamic philosophy, on this concept.

 

Bu çalışmanın konusu felsefe ve tasavvufta müşterek bir metafor olan “sefer” kavramıdır. Sefer kavramı her iki disiplinde birbirine yakın anlamda hakikate yönelen kişinin derundan bîrûna ve âfâktan enfüse yaptığı aklî ve manevî yolculukları ifade eder. Sefer kavramı, felsefede insanın tabiî olarak özlem duyduğu bilgi ve hakikati ararken ortaya koyduğu entelektüel çabalar, yaptığı aklî soruşturmalar, düşünsel yolculuklar ve bitimsiz olan bilgelik yolunda kuşanması gereken “yolda olma” halidir. Tasavvufta ise sefer daha temel ve kurucu bir kavram olarak hem Hakk’a ve hakikate teveccüh eden kalbin/nefsin geçirdiği içsel dönüşümleri hem de asıl vatanından dünyaya gelen insanın ait olduğu yere veya ana vatanına dönüşünü ima eden bir metafordur. Çalışmanın amacı felsefe ve tasavvufta sıklıkla başvurulan sefer metaforunun kavramsal analizini yapmak ve iki disiplinin birleştiği nokta-i nazarından sefer kavramına ışık tutmaktır. Çalışmanın kapsamı tasavvuf felsefesinin öncülerinden İbnü’l-Arabî ve İslâm felsefesinin klasik dönem sonrası önemli isimlerinden Molla Sadrâ’nın söz konusu kavrama dair düşünceleriyle sınırlı tutulacaktır.

Makale detayları

Felsefe ve Tasavvufta Sefer Metaforu: Aklî ve Manevî Yolculuk

Yazarlar: Mahmut MEÇİN

Yayıncı: Ataturk University

Ana Başlıklar: Din

Dergi: Journal of Ilahiyat Researches 2020 Issue 54, pp.329-353

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 12/2020

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000681602

Sıklık: Aylık

eISSN: 2602-3946

pISSN: 2458-7508

Sayı

Yazarlar:

Mahmut MEÇİN

Yayıncı:

Ataturk University

Ana Başlıklar:

Din

Dergi:

Journal of Ilahiyat Researches 2020 Issue 54, pp.329-353

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2020

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000681602

Sıklık:

Aylık

eISSN:

2602-3946

pISSN:

2458-7508