Türkiye’de Anti-Entelektüalizm ve Eğitim: “Strateji”, “Kalite”, “Performans” ve “Finansman”

Fatih Serdar Özgültekin

Makale detayları

Türkiye’de Anti-Entelektüalizm ve Eğitim: “Strateji”, “Kalite”, “Performans” ve “Finansman”

Yazarlar:

Fatih Serdar Özgültekin

Yayıncı:

Ataturk University

Ana Başlıklar:

Politika ve Yönetim (Diğer) | Siyasi Düşünce Tarihi

Dergi:

Current Perspectives in Social Sciences Vol.28 Issue 4, pp.567-587

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2024

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001334023

pISSN:

2822-3160

Anahtar kelimeler:

Özet:

 Türkiyede anti-entelektüalizm toplumsal, siyasal ve kültürel yönden baskın bir niteliğe ulaşmış, bir ethos haline gelmiştir. Bu ethosun izdüşümünü bulduğu alanlar arasında ise eğitim politikaları başta gelmektedir. Düşünce emeğine, eylemde bulunurken aklın kaynak alınmasına ve bilginin entelektüel yönüne karşı olmak yahut bu unsurları değersizleştirmek anlamına gelen anti-entelektüalizm aynı zamanda uzmanlığın küçümsenmesini, eğitimin ticari yönünün öne çıkarılmasını, bilginin salt nicel ve ölçülebilir boyutunun önemsenmesini de ifade etmektedir. Eğitim politikalarında anti-entelektüalizm ise kendisini yalnızca popülist ve ideolojik yönden göstermekle kalmamakta, dahası bugün kanıksanmış ve kalite ve performans gibi kâğıt üzerinde olumlu görünen başlıklarla ilgili uygulamalarda da göstermektedir. Bu çalışmada 2007 ila 2010 yılları arasında hayata geçirilen ve stratejik yönetim başlığı altında kalite yönetim sistemini, performans değerlendirmelerini ve finansmanı içeren politikalar analiz edilmektedir. Çalışma kapsamında MEBin 2010-2014 Stratejik Planı 2009, YÖKün Türkiyede Yükseköğretim Stratejisi 2007 başlıklı raporu ve SETAnın Türkiyede Millî Eğitim Sistemi: Yapısal Sorunlar ve Öneriler 2009 ve Türkiyede Yükseköğretim: Karşılaştırmalı Bir Analiz 2009 adlı çalışmaları metin analizi yöntemiyle incelenmiştir. Analiz neticesinde söz konusu politikaların eğitime dönük anti-entelektüalist ve bilgiyi değersizleştirici yaklaşım ile örtüştüğü belirlenmiştir.

 Türkiyede anti-entelektüalizm toplumsal, siyasal ve kültürel yönden baskın bir niteliğe ulaşmış, bir ethos haline gelmiştir. Bu ethosun izdüşümünü bulduğu alanlar arasında ise eğitim politikaları başta gelmektedir. Düşünce emeğine, eylemde bulunurken aklın kaynak alınmasına ve bilginin entelektüel yönüne karşı olmak yahut bu unsurları değersizleştirmek anlamına gelen anti-entelektüalizm aynı zamanda uzmanlığın küçümsenmesini, eğitimin ticari yönünün öne çıkarılmasını, bilginin salt nicel ve ölçülebilir boyutunun önemsenmesini de ifade etmektedir. Eğitim politikalarında anti-entelektüalizm ise kendisini yalnızca popülist ve ideolojik yönden göstermekle kalmamakta, dahası bugün kanıksanmış ve kalite ve performans gibi kâğıt üzerinde olumlu görünen başlıklarla ilgili uygulamalarda da göstermektedir. Bu çalışmada 2007 ila 2010 yılları arasında hayata geçirilen ve stratejik yönetim başlığı altında kalite yönetim sistemini, performans değerlendirmelerini ve finansmanı içeren politikalar analiz edilmektedir. Çalışma kapsamında MEBin 2010-2014 Stratejik Planı 2009, YÖKün Türkiyede Yükseköğretim Stratejisi 2007 başlıklı raporu ve SETAnın Türkiyede Millî Eğitim Sistemi: Yapısal Sorunlar ve Öneriler 2009 ve Türkiyede Yükseköğretim: Karşılaştırmalı Bir Analiz 2009 adlı çalışmaları metin analizi yöntemiyle incelenmiştir. Analiz neticesinde söz konusu politikaların eğitime dönük anti-entelektüalist ve bilgiyi değersizleştirici yaklaşım ile örtüştüğü belirlenmiştir.

 Türkiyede anti-entelektüalizm toplumsal, siyasal ve kültürel yönden baskın bir niteliğe ulaşmış, bir ethos haline gelmiştir. Bu ethosun izdüşümünü bulduğu alanlar arasında ise eğitim politikaları başta gelmektedir. Düşünce emeğine, eylemde bulunurken aklın kaynak alınmasına ve bilginin entelektüel yönüne karşı olmak yahut bu unsurları değersizleştirmek anlamına gelen anti-entelektüalizm aynı zamanda uzmanlığın küçümsenmesini, eğitimin ticari yönünün öne çıkarılmasını, bilginin salt nicel ve ölçülebilir boyutunun önemsenmesini de ifade etmektedir. Eğitim politikalarında anti-entelektüalizm ise kendisini yalnızca popülist ve ideolojik yönden göstermekle kalmamakta, dahası bugün kanıksanmış ve kalite ve performans gibi kâğıt üzerinde olumlu görünen başlıklarla ilgili uygulamalarda da göstermektedir. Bu çalışmada 2007 ila 2010 yılları arasında hayata geçirilen ve stratejik yönetim başlığı altında kalite yönetim sistemini, performans değerlendirmelerini ve finansmanı içeren politikalar analiz edilmektedir. Çalışma kapsamında MEBin 2010-2014 Stratejik Planı 2009, YÖKün Türkiyede Yükseköğretim Stratejisi 2007 başlıklı raporu ve SETAnın Türkiyede Millî Eğitim Sistemi: Yapısal Sorunlar ve Öneriler 2009 ve Türkiyede Yükseköğretim: Karşılaştırmalı Bir Analiz 2009 adlı çalışmaları metin analizi yöntemiyle incelenmiştir. Analiz neticesinde söz konusu politikaların eğitime dönük anti-entelektüalist ve bilgiyi değersizleştirici yaklaşım ile örtüştüğü belirlenmiştir.

 Türkiyede anti-entelektüalizm toplumsal, siyasal ve kültürel yönden baskın bir niteliğe ulaşmış, bir ethos haline gelmiştir. Bu ethosun izdüşümünü bulduğu alanlar arasında ise eğitim politikaları başta gelmektedir. Düşünce emeğine, eylemde bulunurken aklın kaynak alınmasına ve bilginin entelektüel yönüne karşı olmak yahut bu unsurları değersizleştirmek anlamına gelen anti-entelektüalizm aynı zamanda uzmanlığın küçümsenmesini, eğitimin ticari yönünün öne çıkarılmasını, bilginin salt nicel ve ölçülebilir boyutunun önemsenmesini de ifade etmektedir. Eğitim politikalarında anti-entelektüalizm ise kendisini yalnızca popülist ve ideolojik yönden göstermekle kalmamakta, dahası bugün kanıksanmış ve kalite ve performans gibi kâğıt üzerinde olumlu görünen başlıklarla ilgili uygulamalarda da göstermektedir. Bu çalışmada 2007 ila 2010 yılları arasında hayata geçirilen ve stratejik yönetim başlığı altında kalite yönetim sistemini, performans değerlendirmelerini ve finansmanı içeren politikalar analiz edilmektedir. Çalışma kapsamında MEBin 2010-2014 Stratejik Planı 2009, YÖKün Türkiyede Yükseköğretim Stratejisi 2007 başlıklı raporu ve SETAnın Türkiyede Millî Eğitim Sistemi: Yapısal Sorunlar ve Öneriler 2009 ve Türkiyede Yükseköğretim: Karşılaştırmalı Bir Analiz 2009 adlı çalışmaları metin analizi yöntemiyle incelenmiştir. Analiz neticesinde söz konusu politikaların eğitime dönük anti-entelektüalist ve bilgiyi değersizleştirici yaklaşım ile örtüştüğü belirlenmiştir.

Makale detayları

Türkiye’de Anti-Entelektüalizm ve Eğitim: “Strateji”, “Kalite”, “Performans” ve “Finansman”

Yazarlar:

Fatih Serdar Özgültekin

Yayıncı:

Ataturk University

Ana Başlıklar:

Politika ve Yönetim (Diğer) | Siyasi Düşünce Tarihi

Dergi:

Current Perspectives in Social Sciences Vol.28 Issue 4, pp.567-587

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2024

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001334023

pISSN:

2822-3160

Anti-entelektüalizm

bilgi felsefesi

eğitim politikaları

kalite güvence sistemi

stratejik plan

Sayı

Makale detayları

Türkiye’de Anti-Entelektüalizm ve Eğitim: “Strateji”, “Kalite”, “Performans” ve “Finansman”

Yazarlar: Fatih Serdar Özgültekin

Yayıncı: Ataturk University

Ana Başlıklar: Politika ve Yönetim (Diğer) | Siyasi Düşünce Tarihi

Dergi: Current Perspectives in Social Sciences Vol.28 Issue 4, pp.567-587

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 12/2024

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2001334023

pISSN: 2822-3160

Anti-entelektüalizm

bilgi felsefesi

eğitim politikaları

kalite güvence sistemi

stratejik plan

Sayı

Yazarlar:

Fatih Serdar Özgültekin

Yayıncı:

Ataturk University

Ana Başlıklar:

Politika ve Yönetim (Diğer) | Siyasi Düşünce Tarihi

Dergi:

Current Perspectives in Social Sciences Vol.28 Issue 4, pp.567-587

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2024

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001334023

pISSN:

2822-3160