Parergon’dan Ergon Yaratmak: Magritte Resimlerinde Sınırların Üzerinde Yürümek

Özge KARA

Makale detayları

Parergon’dan Ergon Yaratmak: Magritte Resimlerinde Sınırların Üzerinde Yürümek

Yazarlar:

Özge KARA

Yayıncı:

Çetin TÜRKYILMAZ

Ana Başlıklar:

Sosyoloji & antropoloji

Dergi:

ViraVerita E-Journal 2021 Issue 13, pp.59-88

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

5/2021

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000685585

Sıklık:

İki Yıllık

pISSN:

2149-3081

Özet:

 


Derrida, in The Truth in Painting, places Kant’s one-paragraph long determination on parerga in the Third Critique at the centre of his reading of it. Kant’s determination, like almost any other determinations concerning the work of art, starts off from the assumption that there is a distinction between the work and the non-work. And parerga are an invisible boundary between this distinction, and their ideality lie in their invisibility. Derrida who observes in Kant’s determination on parerga the attitude the western metaphysical tradition develops against the supplement examines, in a theoretical level, the impasses of this attitude. In this paper I want to trace, in Magritte’s paintings, Derrida’s theoretical determinations on the parergonal space. In doing so, I will show first how the elements in his paintings such as frame, signature, and writing pertaining to the parergonal space intermingle the boundaries of all dualities and form an ergon and secondly, seek their transformation in aesthetic experience.

.

 

Derrida, Resimdeki Hakikat metninde Kant’ın üçüncü kritikteki parerga üzerine bir paragraflık belirlemesini merkeze alarak bir üçüncü kritik okuması gerçekleştirir. Kant’ın belirlemesi, sanat yapıtına yönelik yapılacak hemen her belirleme gibi, yapıt ile yapıt olmayan arasında bir ayrımı varsayarak yola koyulur. Parerga işte tam da bu ayrımın arasında kalan görünmez bir sınırdır ki, zaten idealliği de görünmezliğindedir. Kant’ın parergaya yönelik belirlemesinde Batı metafizik geleneğinin eklentiye karşı aldığı tavrı gören Derrida, söz konusu tavrın açmazlarını kuramsal düzeyde inceler. Bu çalışma Derrida’nın teorik olarak yürüttüğü parergonal mekâna yönelik belirlemelerinin izini Magritte tablolarında sürmektedir. Onun resimlerinde çerçeve, imza, yazı gibi parergonal mekâna ait unsurların, bütün ikiliklerin sınırlarını birbirlerine karıştırarak nasıl bir ergon oluşturduğunu göstermekte ve bu izlekte estetik deneyimdeki dönüşümünü aramaktadır.

Makale detayları

Parergon’dan Ergon Yaratmak: Magritte Resimlerinde Sınırların Üzerinde Yürümek

Yazarlar: Özge KARA

Yayıncı: Çetin TÜRKYILMAZ

Ana Başlıklar: Sosyoloji & antropoloji

Dergi: ViraVerita E-Journal 2021 Issue 13, pp.59-88

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 5/2021

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000685585

Sıklık: İki Yıllık

pISSN: 2149-3081

Sayı

Yazarlar:

Özge KARA

Yayıncı:

Çetin TÜRKYILMAZ

Ana Başlıklar:

Sosyoloji & antropoloji

Dergi:

ViraVerita E-Journal 2021 Issue 13, pp.59-88

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

5/2021

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000685585

Sıklık:

İki Yıllık

pISSN:

2149-3081