ELEMENTS OF THE SENTENCE IN TURKISH AND GERMAN

Mehmet Burak Büyüktopçu

Makale detayları

ELEMENTS OF THE SENTENCE IN TURKISH AND GERMAN

Yazarlar:

Mehmet Burak Büyüktopçu

Yayıncı:

Ataturk University

Ana Başlıklar:

Alman Dili | Edebiyatı ve Kültürü

Dergi:

Korpusgermanistik Vol.4 Issue 1, pp.16-28

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

6/2025

Belge Dili:

Almanca (Kısaltma)

Document ID (Org No.):

2001350619

pISSN:

2822-6313

Anahtar kelimeler:

Özet:

 This paper examines the morpho-syntactic structures of German and Turkish within the framework of a contrastive analysis. The focus is on central grammatical categories such as sentence structure, tense formation, passive constructions, negation, and the formulation of interrogative and subordinate clauses. It shows that while both languages share fundamental similarities in sentence structure, there are profound differences in the position and inflection of verbs, the use of auxiliary verbs, and the type of grammatical marking. While German, as an inflectional language, relies on a variety of synthetic forms and auxiliary constructions, Turkish is characterized as an agglutinative language with strongly suffix-based structures. These divergences are particularly evident in tense formation, the passive form, and word order in interrogative sentences. The analysis illustrates that, despite individual structural parallels, the grammatical systems of both languages follow divergent principles.

 This paper examines the morpho-syntactic structures of German and Turkish within the framework of a contrastive analysis. The focus is on central grammatical categories such as sentence structure, tense formation, passive constructions, negation, and the formulation of interrogative and subordinate clauses. It shows that while both languages share fundamental similarities in sentence structure, there are profound differences in the position and inflection of verbs, the use of auxiliary verbs, and the type of grammatical marking. While German, as an inflectional language, relies on a variety of synthetic forms and auxiliary constructions, Turkish is characterized as an agglutinative language with strongly suffix-based structures. These divergences are particularly evident in tense formation, the passive form, and word order in interrogative sentences. The analysis illustrates that, despite individual structural parallels, the grammatical systems of both languages follow divergent principles.

 This paper examines the morpho-syntactic structures of German and Turkish within the framework of a contrastive analysis. The focus is on central grammatical categories such as sentence structure, tense formation, passive constructions, negation, and the formulation of interrogative and subordinate clauses. It shows that while both languages share fundamental similarities in sentence structure, there are profound differences in the position and inflection of verbs, the use of auxiliary verbs, and the type of grammatical marking. While German, as an inflectional language, relies on a variety of synthetic forms and auxiliary constructions, Turkish is characterized as an agglutinative language with strongly suffix-based structures. These divergences are particularly evident in tense formation, the passive form, and word order in interrogative sentences. The analysis illustrates that, despite individual structural parallels, the grammatical systems of both languages follow divergent principles.

 Bu çalışmada Almanca ve Türkçenin biçimbirimsel-sözdizimsel yapıları karşılaştırmalı bir analiz çerçevesinde incelenmektedir. Çalışmada, tümce yapısı, zaman yapıları, edilgen yapılar, olumsuzlama ve yan tümceciklerin formülasyonu gibi merkezi dil bilgisi kategorilerine odaklanılmıştır. Her iki dilin tümce yapısı bakımından temel benzerlikleri olmasına rağmen, fiilin konumu ve çekimi, yardımcı fiillerin kullanımı ve dilbilgisi işaretlemesi türünde derin farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Almanca bükümlü bir dil olarak çeşitli sentetik biçimlere ve yardımcı yapılara dayanırken, Türkçe güçlü ek tabanlı yapıları olan sondan eklemeli bir dil olarak nitelendirilir. Bu farklılıklar özellikle zamanların oluşumunda, edilgen yapıda ve soru tümcelerindeki kelime diziminde belirginlik göstermektedir. Analiz, bazı yapısal paralelliklere rağmen her iki dilin dilbilgisi sistemlerinin farklı ilkelere dayandığını göstermeyi amaçlamaktadır.

Makale detayları

ELEMENTS OF THE SENTENCE IN TURKISH AND GERMAN

Yazarlar:

Mehmet Burak Büyüktopçu

Yayıncı:

Ataturk University

Ana Başlıklar:

Alman Dili | Edebiyatı ve Kültürü

Dergi:

Korpusgermanistik Vol.4 Issue 1, pp.16-28

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

6/2025

Belge Dili:

Almanca (Kısaltma)

Document ID (Org No.):

2001350619

pISSN:

2822-6313

Turkish sentence structures

German sentence structures

declarative sentences

interrogative sentences

imperative

modal sentences.Türkçe Tümce Ögeleri

Almanca Tümce Ögeleri

Temel İfade Tümceleri

Soru Tümceleri

Emir Tümceleri

Tarz Eylem Tümceleri.

Sayı

Makale detayları

Yazarlar: Mehmet Burak Büyüktopçu

Yayıncı: Ataturk University

Ana Başlıklar: Alman Dili | Edebiyatı ve Kültürü

Dergi: Korpusgermanistik Vol.4 Issue 1, pp.16-28

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 6/2025

Belge Dili: Almanca (Kısaltma)

Document ID (Org No.): 2001350619

pISSN: 2822-6313

Sayı

Yazarlar:

Mehmet Burak Büyüktopçu

Yayıncı:

Ataturk University

Ana Başlıklar:

Alman Dili | Edebiyatı ve Kültürü

Dergi:

Korpusgermanistik Vol.4 Issue 1, pp.16-28

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

6/2025

Belge Dili:

Almanca (Kısaltma)

Document ID (Org No.):

2001350619

pISSN:

2822-6313