LEGITIMATE AIM TEST IN INTERFERENCE WITH THE RIGHT TO PROPERTY: JURISPRUDENTIAL APPROACH OF THE EUROPEAN COURT OF HUMAN RIGHTS

Hande Seher Demir

Makale detayları

LEGITIMATE AIM TEST IN INTERFERENCE WITH THE RIGHT TO PROPERTY: JURISPRUDENTIAL APPROACH OF THE EUROPEAN COURT OF HUMAN RIGHTS

Yazarlar:

Hande Seher Demir

Yayıncı:

Akdeniz University

Ana Başlıklar:

Anayasa Hukuku | Kamu Hukuku (Diğer)

Dergi:

Akdeniz Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Vol.15 Issue 1, pp.121-177

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

7/2025

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001354637

pISSN:

2147-3854

Anahtar kelimeler:

Özet:

 The main subject of the article is the legitimate aim test used by the ECHR in its examinations on the merits of interference with the right to property. In this context, the answer to the following question is sought: Does the ECtHR exercise strong legitimate aim test? The ECHR -de jure- does not apply a strong legitimate aim test in the examinations on the merits of property right interferences, but -de facto- examines arbitrariness in the first-step control. The ECHRs jurisprudence on the legitimate aim test is extremely consistent. As a rule, the ECHR accepted the legitimate aim defense put forward by the defendant state in hundreds of violation decisions regarding the right to property between 1959 and 2025, without reasoning; it assumed that the interference was directed towards a legitimate aim, even in cases where it did not defend a legitimate aim. In exceptional cases, the ECHR reasoned about the legitimate aim indicated, expressed its doubts and negative opinions about the legitimate aim, and made the decision on violation based on the legality or necessity criterion, not the legitimate aim criterion; there are 16 decisions in which the ECHR adopts the mentioned approach. In even more exceptional cases, the ECHR decided on violation directly based on the legitimate aim criterion; there were 6 decisions where the violation decision was based on this criterion.

 The main subject of the article is the legitimate aim test used by the ECHR in its examinations on the merits of interference with the right to property. In this context, the answer to the following question is sought: Does the ECtHR exercise strong legitimate aim test? The ECHR -de jure- does not apply a strong legitimate aim test in the examinations on the merits of property right interferences, but -de facto- examines arbitrariness in the first-step control. The ECHRs jurisprudence on the legitimate aim test is extremely consistent. As a rule, the ECHR accepted the legitimate aim defense put forward by the defendant state in hundreds of violation decisions regarding the right to property between 1959 and 2025, without reasoning; it assumed that the interference was directed towards a legitimate aim, even in cases where it did not defend a legitimate aim. In exceptional cases, the ECHR reasoned about the legitimate aim indicated, expressed its doubts and negative opinions about the legitimate aim, and made the decision on violation based on the legality or necessity criterion, not the legitimate aim criterion; there are 16 decisions in which the ECHR adopts the mentioned approach. In even more exceptional cases, the ECHR decided on violation directly based on the legitimate aim criterion; there were 6 decisions where the violation decision was based on this criterion.

 The main subject of the article is the legitimate aim test used by the ECHR in its examinations on the merits of interference with the right to property. In this context, the answer to the following question is sought: Does the ECtHR exercise strong legitimate aim test? The ECHR -de jure- does not apply a strong legitimate aim test in the examinations on the merits of property right interferences, but -de facto- examines arbitrariness in the first-step control. The ECHRs jurisprudence on the legitimate aim test is extremely consistent. As a rule, the ECHR accepted the legitimate aim defense put forward by the defendant state in hundreds of violation decisions regarding the right to property between 1959 and 2025, without reasoning; it assumed that the interference was directed towards a legitimate aim, even in cases where it did not defend a legitimate aim. In exceptional cases, the ECHR reasoned about the legitimate aim indicated, expressed its doubts and negative opinions about the legitimate aim, and made the decision on violation based on the legality or necessity criterion, not the legitimate aim criterion; there are 16 decisions in which the ECHR adopts the mentioned approach. In even more exceptional cases, the ECHR decided on violation directly based on the legitimate aim criterion; there were 6 decisions where the violation decision was based on this criterion.

 Makale, mülkiyet hakkı müdahalelerinin esas denetiminde AİHMnin kullandığı meşru amaç testi bağlamında şu ana sorunun cevabını aramaktadır: AİHM, mülkiyet hakkı müdahalelerinin esas denetiminde güçlü bir meşru amaç denetimi icra etmekte midir? Makalede ulaşılan sonuç şudur: AİHM, güçlü bir meşru amaç denetimi yapmamakta ve fakat keyfîliği de facto birinci basamak denetimde incelemektedir. AİHMnin, meşru amaç testine dair içtihadî tutumu son derece tutarlıdır. 1959-2025 tarihleri arasında mülkiyet hakkına yönelik verdiği yüzlerce ihlal kararında AİHM, davalı devletin ileri sürdüğü meşru amaç savunmasını muhakeme etmeksizin kabul etmiş, meşru amaç savunması yapılmayan hallerde dahi müdahalenin meşru bir amaca yöneldiğini varsaymıştır. İstisnai hallerde AİHM, işaret edilen meşru amacı muhakeme etmiş; meşru amaca yönelik kuşkularını, olumsuz kanaatlerini belirtmiş fakat ihlal kararını meşru amaç değil yasal dayanak yahut ölçülülük testiyle vermiştir; AİHMnin anılan yaklaşımı izlediği 16 adet karara rastlanmıştır. Daha da istisnai hallerde ise AİHM, ihlal kararını doğrudan meşru amaç denetimiyle vermiştir; AİHMnin anılan yaklaşımı izlediği 6 adet karara rastlanmıştır. AİHMnin yaklaşımının eleştirilecek bir yönü yoktur zira meşru amaç ile yerindelik denetimi arasında ince bir çizgi vardır. AİHMnin bu çizgiyi aşmaktan kaçınması işlevine uygundur. AİHMnin meşru amaç denetimini tümüyle saf dışı bıraktığı söylenemez. Zira meşru amaç denetimi, yasal dayanak denetimiyle -keyfîlik incelemesi yönünden- iç içe geçmiştir; orantılılık denetiminin başlangıç noktası, ön meselesi, temel bir unsurudur. Meşru amaç, tek başına güçsüz fakat diğer denetim pratikleri bağlamı içinde güçlü bir değere sahiptir.

Makale detayları

LEGITIMATE AIM TEST IN INTERFERENCE WITH THE RIGHT TO PROPERTY: JURISPRUDENTIAL APPROACH OF THE EUROPEAN COURT OF HUMAN RIGHTS

Yazarlar:

Hande Seher Demir

Yayıncı:

Akdeniz University

Ana Başlıklar:

Anayasa Hukuku | Kamu Hukuku (Diğer)

Dergi:

Akdeniz Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Vol.15 Issue 1, pp.121-177

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

7/2025

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001354637

pISSN:

2147-3854

European Court of Human Rights

Limitation of Fundamental Rights

Right to Property

Legitimate Aim Test

Public InterestAvrupa İnsan Hakları Mahkemesi

Temel Hakların Sınırlanması

Mülkiyet Hakkı

Meşru Amaç Testi

Kamu Yararı

Sayı

Makale detayları

Yazarlar: Hande Seher Demir

Yayıncı: Akdeniz University

Ana Başlıklar: Anayasa Hukuku | Kamu Hukuku (Diğer)

Dergi: Akdeniz Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Vol.15 Issue 1, pp.121-177

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 7/2025

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2001354637

pISSN: 2147-3854

Sayı

Yazarlar:

Hande Seher Demir

Yayıncı:

Akdeniz University

Ana Başlıklar:

Anayasa Hukuku | Kamu Hukuku (Diğer)

Dergi:

Akdeniz Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Vol.15 Issue 1, pp.121-177

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

7/2025

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001354637

pISSN:

2147-3854