Vüs’at O. Bener’in “Batak” Adlı Öyküsünde Taşra Yaşamının Yarattığı Bunalım

Banu Ebru Antakyalı

Makale detayları

Vüs’at O. Bener’in “Batak” Adlı Öyküsünde Taşra Yaşamının Yarattığı Bunalım

Yazarlar:

Banu Ebru Antakyalı

Yayıncı:

Yakup YILMAZ

Ana Başlıklar:

Türkiye Sahası Yeni Türk Edebiyatı

Dergi:

RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi Issue 37, pp.514-523

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2023

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001306049

pISSN:

2148-7782

Anahtar kelimeler:

Özet:

 Türk edebiyatında 1950 kuşağı öykücüleri arasında değerlendirilen Vüsat O. Bener, 1950 yılında New York Herald Tribune ile Yeni İstanbul gazetelerinin ortaklaşa düzenledikleri Dünya Öykü Yarışmasında Dost adlı öyküsüyle derece alarak edebiyat dünyasına adım atmıştır. Uzunca bir süre Seçilmiş Hikâyeler, Varlık, Yeditepe, Pazar Postası gibi dönemin önemli edebiyat dergilerinde öykülerini yayımlamış, bunları 1952 yılında Dost adıyla kitaplaştırmıştır. 1957 yılında yayımladığı ikinci öykü kitabı Yaşamasız ile edebiyat dünyasındaki kariyerine devam etmiştir. Yazar yapıtlarında, bireyin iç dünyasını, yaşadığı çatışmaları, yabancılaşmayı, bunalımı, korku ve kaygılarını anlatan bir tutum izlemiştir. 20. yy Türk edebiyatının önemli yazarlarından biri olan Bener, bazı öykülerinde taşrayı tartışma konusu yapmış; taşranın merkezden ayrılmışlık ve kendiyle sınırlanmışlık anlam ve nesnel gerçekliğini, taşra sıkıntısı ve amansız bunalım duygularını odağa alan bir yaklaşımla incelemiştir. Issız bir taşra kasabasında yalnızlığa ve çıkışsızlığa mahkûm edilmiş insan teki, Bener anlatısında ağırlığı olan bir sorunsaldır. Sosyal uzam ve gündelik hayat kavramlarının ışığında, karakter odaklı irdelenen taşradaki bireyin bunaltı ve umutsuzluğu, anlamı çoğaltan, göstermekten ziyade sezdiren bir üslup, yıkıcı ironik bir dille işlenir. 1950 kuşağının bireye odaklanan yeni öykücülük anlayışının şekillenmesiyle yalnızlığa ve çıkışsızlığa mahkûm edilmiş kahramanlar öykülerde sıklıkla yer alır. Vüsat O. Benerin Batak öyküsü, bu türden sorun ve kahramanların vücut bulduğu bir anlatıdır. Öyküde, merkez  taşra ayrımında taşranın dışarıyı temsili; yoksulluk, yoksunluk, geri kalmışlık, cehalet, eğitimsizlik, boş vermişlik, vurdumduymazlık vb. faktörlerle tartışılmış, kahramanların çevrelerindeki herkesle eşduyum kurma konusundaki yetersizlikleri ve çatışma odaklı ilişkileri, sürgün yeri olarak betimlenen taşra Anadoluhayatından kaynaklandığı tezi öne sürülmüştür.

 Türk edebiyatında 1950 kuşağı öykücüleri arasında değerlendirilen Vüsat O. Bener, 1950 yılında New York Herald Tribune ile Yeni İstanbul gazetelerinin ortaklaşa düzenledikleri Dünya Öykü Yarışmasında Dost adlı öyküsüyle derece alarak edebiyat dünyasına adım atmıştır. Uzunca bir süre Seçilmiş Hikâyeler, Varlık, Yeditepe, Pazar Postası gibi dönemin önemli edebiyat dergilerinde öykülerini yayımlamış, bunları 1952 yılında Dost adıyla kitaplaştırmıştır. 1957 yılında yayımladığı ikinci öykü kitabı Yaşamasız ile edebiyat dünyasındaki kariyerine devam etmiştir. Yazar yapıtlarında, bireyin iç dünyasını, yaşadığı çatışmaları, yabancılaşmayı, bunalımı, korku ve kaygılarını anlatan bir tutum izlemiştir. 20. yy Türk edebiyatının önemli yazarlarından biri olan Bener, bazı öykülerinde taşrayı tartışma konusu yapmış; taşranın merkezden ayrılmışlık ve kendiyle sınırlanmışlık anlam ve nesnel gerçekliğini, taşra sıkıntısı ve amansız bunalım duygularını odağa alan bir yaklaşımla incelemiştir. Issız bir taşra kasabasında yalnızlığa ve çıkışsızlığa mahkûm edilmiş insan teki, Bener anlatısında ağırlığı olan bir sorunsaldır. Sosyal uzam ve gündelik hayat kavramlarının ışığında, karakter odaklı irdelenen taşradaki bireyin bunaltı ve umutsuzluğu, anlamı çoğaltan, göstermekten ziyade sezdiren bir üslup, yıkıcı ironik bir dille işlenir. 1950 kuşağının bireye odaklanan yeni öykücülük anlayışının şekillenmesiyle yalnızlığa ve çıkışsızlığa mahkûm edilmiş kahramanlar öykülerde sıklıkla yer alır. Vüsat O. Benerin Batak öyküsü, bu türden sorun ve kahramanların vücut bulduğu bir anlatıdır. Öyküde, merkez  taşra ayrımında taşranın dışarıyı temsili; yoksulluk, yoksunluk, geri kalmışlık, cehalet, eğitimsizlik, boş vermişlik, vurdumduymazlık vb. faktörlerle tartışılmış, kahramanların çevrelerindeki herkesle eşduyum kurma konusundaki yetersizlikleri ve çatışma odaklı ilişkileri, sürgün yeri olarak betimlenen taşra Anadoluhayatından kaynaklandığı tezi öne sürülmüştür.

 Türk edebiyatında 1950 kuşağı öykücüleri arasında değerlendirilen Vüsat O. Bener, 1950 yılında New York Herald Tribune ile Yeni İstanbul gazetelerinin ortaklaşa düzenledikleri Dünya Öykü Yarışmasında Dost adlı öyküsüyle derece alarak edebiyat dünyasına adım atmıştır. Uzunca bir süre Seçilmiş Hikâyeler, Varlık, Yeditepe, Pazar Postası gibi dönemin önemli edebiyat dergilerinde öykülerini yayımlamış, bunları 1952 yılında Dost adıyla kitaplaştırmıştır. 1957 yılında yayımladığı ikinci öykü kitabı Yaşamasız ile edebiyat dünyasındaki kariyerine devam etmiştir. Yazar yapıtlarında, bireyin iç dünyasını, yaşadığı çatışmaları, yabancılaşmayı, bunalımı, korku ve kaygılarını anlatan bir tutum izlemiştir. 20. yy Türk edebiyatının önemli yazarlarından biri olan Bener, bazı öykülerinde taşrayı tartışma konusu yapmış; taşranın merkezden ayrılmışlık ve kendiyle sınırlanmışlık anlam ve nesnel gerçekliğini, taşra sıkıntısı ve amansız bunalım duygularını odağa alan bir yaklaşımla incelemiştir. Issız bir taşra kasabasında yalnızlığa ve çıkışsızlığa mahkûm edilmiş insan teki, Bener anlatısında ağırlığı olan bir sorunsaldır. Sosyal uzam ve gündelik hayat kavramlarının ışığında, karakter odaklı irdelenen taşradaki bireyin bunaltı ve umutsuzluğu, anlamı çoğaltan, göstermekten ziyade sezdiren bir üslup, yıkıcı ironik bir dille işlenir. 1950 kuşağının bireye odaklanan yeni öykücülük anlayışının şekillenmesiyle yalnızlığa ve çıkışsızlığa mahkûm edilmiş kahramanlar öykülerde sıklıkla yer alır. Vüsat O. Benerin Batak öyküsü, bu türden sorun ve kahramanların vücut bulduğu bir anlatıdır. Öyküde, merkez  taşra ayrımında taşranın dışarıyı temsili; yoksulluk, yoksunluk, geri kalmışlık, cehalet, eğitimsizlik, boş vermişlik, vurdumduymazlık vb. faktörlerle tartışılmış, kahramanların çevrelerindeki herkesle eşduyum kurma konusundaki yetersizlikleri ve çatışma odaklı ilişkileri, sürgün yeri olarak betimlenen taşra Anadoluhayatından kaynaklandığı tezi öne sürülmüştür.

 Türk edebiyatında 1950 kuşağı öykücüleri arasında değerlendirilen Vüsat O. Bener, 1950 yılında New York Herald Tribune ile Yeni İstanbul gazetelerinin ortaklaşa düzenledikleri Dünya Öykü Yarışmasında Dost adlı öyküsüyle derece alarak edebiyat dünyasına adım atmıştır. Uzunca bir süre Seçilmiş Hikâyeler, Varlık, Yeditepe, Pazar Postası gibi dönemin önemli edebiyat dergilerinde öykülerini yayımlamış, bunları 1952 yılında Dost adıyla kitaplaştırmıştır. 1957 yılında yayımladığı ikinci öykü kitabı Yaşamasız ile edebiyat dünyasındaki kariyerine devam etmiştir. Yazar yapıtlarında, bireyin iç dünyasını, yaşadığı çatışmaları, yabancılaşmayı, bunalımı, korku ve kaygılarını anlatan bir tutum izlemiştir. 20. yy Türk edebiyatının önemli yazarlarından biri olan Bener, bazı öykülerinde taşrayı tartışma konusu yapmış; taşranın merkezden ayrılmışlık ve kendiyle sınırlanmışlık anlam ve nesnel gerçekliğini, taşra sıkıntısı ve amansız bunalım duygularını odağa alan bir yaklaşımla incelemiştir. Issız bir taşra kasabasında yalnızlığa ve çıkışsızlığa mahkûm edilmiş insan teki, Bener anlatısında ağırlığı olan bir sorunsaldır. Sosyal uzam ve gündelik hayat kavramlarının ışığında, karakter odaklı irdelenen taşradaki bireyin bunaltı ve umutsuzluğu, anlamı çoğaltan, göstermekten ziyade sezdiren bir üslup, yıkıcı ironik bir dille işlenir. 1950 kuşağının bireye odaklanan yeni öykücülük anlayışının şekillenmesiyle yalnızlığa ve çıkışsızlığa mahkûm edilmiş kahramanlar öykülerde sıklıkla yer alır. Vüsat O. Benerin Batak öyküsü, bu türden sorun ve kahramanların vücut bulduğu bir anlatıdır. Öyküde, merkez  taşra ayrımında taşranın dışarıyı temsili; yoksulluk, yoksunluk, geri kalmışlık, cehalet, eğitimsizlik, boş vermişlik, vurdumduymazlık vb. faktörlerle tartışılmış, kahramanların çevrelerindeki herkesle eşduyum kurma konusundaki yetersizlikleri ve çatışma odaklı ilişkileri, sürgün yeri olarak betimlenen taşra Anadoluhayatından kaynaklandığı tezi öne sürülmüştür.

Makale detayları

Vüs’at O. Bener’in “Batak” Adlı Öyküsünde Taşra Yaşamının Yarattığı Bunalım

Yazarlar:

Banu Ebru Antakyalı

Yayıncı:

Yakup YILMAZ

Ana Başlıklar:

Türkiye Sahası Yeni Türk Edebiyatı

Dergi:

RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi Issue 37, pp.514-523

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2023

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001306049

pISSN:

2148-7782

Cumhuriyet edebiyatı

batak

taşra

bunaltı

yalnızlık

Sayı

Makale detayları

Vüs’at O. Bener’in “Batak” Adlı Öyküsünde Taşra Yaşamının Yarattığı Bunalım

Yazarlar: Banu Ebru Antakyalı

Yayıncı: Yakup YILMAZ

Ana Başlıklar: Türkiye Sahası Yeni Türk Edebiyatı

Dergi: RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi Issue 37, pp.514-523

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 12/2023

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2001306049

pISSN: 2148-7782

Cumhuriyet edebiyatı

batak

taşra

bunaltı

yalnızlık

Sayı

Yazarlar:

Banu Ebru Antakyalı

Yayıncı:

Yakup YILMAZ

Ana Başlıklar:

Türkiye Sahası Yeni Türk Edebiyatı

Dergi:

RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi Issue 37, pp.514-523

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2023

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001306049

pISSN:

2148-7782