Çanakkale - Kayışlar Demir Yatağının Jeofizik (Yerelektrik) Yöntemle Aranması ve Yataklanma Türü

Ahmet ERCAN

Makale detayları

Çanakkale - Kayışlar Demir Yatağının Jeofizik (Yerelektrik) Yöntemle Aranması ve Yataklanma Türü

Yazarlar:

Ahmet ERCAN

Dergi:

Scientific Mining Journal 1985 Vol.24 Issue 1, pp.39-50

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

2/1985

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000900650

Özet:

 

Magnetite (Fe 3 04
 ) is the iron oxide deposit which has prospected around
 quarsite contact with ultrabasic rock. Because of high resistivity contrast it
 became possible to discriminate magnetite, with 5-10 Ohm-m apparent resistivity
 from the host rock serpantinite with 175 ±2 5 sistivities. Direct current geoelectrical
 resistivity method has been applied to determine deposition type and
 existance in the prospect area which has dimension of 100 by 210 meters and
 along the three profiles with intervals of 10 meters. Resistivity profilings for
 25 and 55 meters of expansions reveal that deposition underlies serpantinite
 and skarn and also takes place in contact zone. Resistive and thin intrusions are
 thougt to be responsible to carry up mineralizations at its flanks with the thickness
 of at most 5 to 10 meters and with the depth of 10 to 50 meters. Such
 transporters are recognized with higher resistivity ranged between 350-3500 Ohmmeters
 and easly identified from the conductive mineral zones which show relatively
 low resistivities.
 It is assumed that deposition furnished in conductive zones in approximately
 N50W direction and with a varying width of 10 to 40 meters. Depositional type
 defined by the geophysical approach, minerological properties and characteristic
 geology of the invorcnment indicate that mineral occurence in the area is contact
 pynomatolytic type. Expected apparent ore reserve, from this limited area, is
 approximately 33700 tons which was estimated from the geophysical anomalies
 correlated by magnetite exposures on themsclf.

 

Serpantin kuvars dokunağında karşılaşılan demir oksit magnetittir (Fe 3 04
 ).
 5 ile 10 Ohm-metrelik düşük görünür özdirenciyle magnetit gerek 1 75 ± 25 Ohmmetrelik
 serpantin ve gerekse 350-3500 Ohm-metrelik skarndan ayrılabilmektedir.
 Yataklaşma biçimi ve varlığını belirlemek üzere doğru akım yerelektrik özdirenç
 yöntemi 100 x 210 metrelik dar bir alan içinde 10 metre aralarla 3 doğ
 rultu boyunca uygulanmıştır. 25 ve 55 metreler için çıkarılan görünür özdirenç
 kaydırma eğrilerinden cevher yerleşiminin, serpantin, dokunak ve skam içi incedirençli
 alt sokulumların kenarlarında en çok 5-10 metrelik kalınlıklarda ve 10
 ile 50 metre arasında değişen derinliklerde yeraldığı bulunmuştur. Getirici kayaç
 350-3500 Ohm-metrelik özdirenç kıyısındaki iletken cevherli kuşaktan kolayca
 ayrılmaktadır.
 Süreksizler genellikle K50°B uzanımlı olup cevher yerleşiminin 10 ile 40 metre
 arası genişliklerde uzanan iletken kuşaklar içinde yataklandığı sanılmaktadır.
 Jeofizik yaklaşımla belirlenen yataklaşma biçimi, cevherin minerolojisi ve yeryapısal
 özelliklere bakarak oluşumun kontak pnömatolik türeme olduğu yargısına
 varılmıştır. Jeofizik belirtilerin cevhere bağlanması sonucu dar alandan beklenen
 cevher tutarının 33700 ton olabileceği beklenmektedir.

Makale detayları

Çanakkale - Kayışlar Demir Yatağının Jeofizik (Yerelektrik) Yöntemle Aranması ve Yataklanma Türü

Yazarlar: Ahmet ERCAN

Dergi: Scientific Mining Journal 1985 Vol.24 Issue 1, pp.39-50

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 2/1985

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000900650

Sayı

Yazarlar:

Ahmet ERCAN

Dergi:

Scientific Mining Journal 1985 Vol.24 Issue 1, pp.39-50

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

2/1985

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000900650