Kapadokya'da Son 1900 Yılda Meydana Gelen Sosyo-Ekolojik Değişimlerin Analizi

Aziz Ören

Makale detayları

Kapadokya'da Son 1900 Yılda Meydana Gelen Sosyo-Ekolojik Değişimlerin Analizi

Yazarlar:

Aziz Ören

Yayıncı:

Süleyman Demirel University

Ana Başlıklar:

Çevre Tarihi

Dergi:

Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi Issue 59, pp.117-137

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

8/2023

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001297273

pISSN:

1300-9435

Anahtar kelimeler:

Özet:

 Anadolunun merkezindeki İç Anadolunun Kapadokya Bölgesi, Roma Döneminden günümüze kadar olan tarih boyunca refah ve kriz dönemlerini gösteren önemli tarihsel-arkeolojik kayıtlara sahiptir. Bu kayıtlar, geçmişteki tarımsal faaliyetler ve ortamsal değişimlerle ilgili bilgi sağlayan polen verileriyle karşılaştırma imkânı sunar. MS 300-1200 yılları arasında Kapadokya, siyasi istikrar ve ekonomik refahtan güvenli olmayan kırsal alanlar ile tarımsal çöküşe ve tekrar yenilenen refaha kadar tam bir döngü yaşamıştır. Bu döngü, yoğun tarım dönemi olan Beyşehir İskân Dönemi BİD ve sonrasındaki değişimleri içermekte ve Hollingin adaptif döngü kavramıyla tanınmaktadır. Bu çalışmada, Kapadokya Bölgesindeki BİD öncesi ve sonrasındaki dönemin son 1900 yıl polen verileri kullanılarak vejetasyon ve arazi kullanım özelliklerinin belirlenmesi ve bunların arkeolojik-tarihsel verilerle karşılaştırılarak sosyo-ekolojik değişimler çerçevesinde değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Değerlendirmeler sonucunda, BİD öncesi dönemde Roma Dönemini kapsayan bir faz ve Hollingin adaptif döngü kavramı çerçevesinde Geç Roma ve Bizans dönemlerini ve sonrasını kapsayan üç önemli faz olmak üzere toplamda dört faz tespit edilmiştir. Bunlardan ilk fazda BİD öncesi dönemde tarım sisteminin çöküşü, Adaptif döngü içerisindeki ikinci fazda yoğun meyve, tahıl tarımı ve hayvancılık faaliyetleri, üçüncü fazda güvensiz koşullar nedeniyle arazi terkleri ve zayıflayan tarımsal faaliyetler, son fazda ise tarımsal faaliyetlerin yoğunlaşması ve tarım tipinin değişmesi gözlemlenmiştir.

 Anadolunun merkezindeki İç Anadolunun Kapadokya Bölgesi, Roma Döneminden günümüze kadar olan tarih boyunca refah ve kriz dönemlerini gösteren önemli tarihsel-arkeolojik kayıtlara sahiptir. Bu kayıtlar, geçmişteki tarımsal faaliyetler ve ortamsal değişimlerle ilgili bilgi sağlayan polen verileriyle karşılaştırma imkânı sunar. MS 300-1200 yılları arasında Kapadokya, siyasi istikrar ve ekonomik refahtan güvenli olmayan kırsal alanlar ile tarımsal çöküşe ve tekrar yenilenen refaha kadar tam bir döngü yaşamıştır. Bu döngü, yoğun tarım dönemi olan Beyşehir İskân Dönemi BİD ve sonrasındaki değişimleri içermekte ve Hollingin adaptif döngü kavramıyla tanınmaktadır. Bu çalışmada, Kapadokya Bölgesindeki BİD öncesi ve sonrasındaki dönemin son 1900 yıl polen verileri kullanılarak vejetasyon ve arazi kullanım özelliklerinin belirlenmesi ve bunların arkeolojik-tarihsel verilerle karşılaştırılarak sosyo-ekolojik değişimler çerçevesinde değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Değerlendirmeler sonucunda, BİD öncesi dönemde Roma Dönemini kapsayan bir faz ve Hollingin adaptif döngü kavramı çerçevesinde Geç Roma ve Bizans dönemlerini ve sonrasını kapsayan üç önemli faz olmak üzere toplamda dört faz tespit edilmiştir. Bunlardan ilk fazda BİD öncesi dönemde tarım sisteminin çöküşü, Adaptif döngü içerisindeki ikinci fazda yoğun meyve, tahıl tarımı ve hayvancılık faaliyetleri, üçüncü fazda güvensiz koşullar nedeniyle arazi terkleri ve zayıflayan tarımsal faaliyetler, son fazda ise tarımsal faaliyetlerin yoğunlaşması ve tarım tipinin değişmesi gözlemlenmiştir.

 Anadolunun merkezindeki İç Anadolunun Kapadokya Bölgesi, Roma Döneminden günümüze kadar olan tarih boyunca refah ve kriz dönemlerini gösteren önemli tarihsel-arkeolojik kayıtlara sahiptir. Bu kayıtlar, geçmişteki tarımsal faaliyetler ve ortamsal değişimlerle ilgili bilgi sağlayan polen verileriyle karşılaştırma imkânı sunar. MS 300-1200 yılları arasında Kapadokya, siyasi istikrar ve ekonomik refahtan güvenli olmayan kırsal alanlar ile tarımsal çöküşe ve tekrar yenilenen refaha kadar tam bir döngü yaşamıştır. Bu döngü, yoğun tarım dönemi olan Beyşehir İskân Dönemi BİD ve sonrasındaki değişimleri içermekte ve Hollingin adaptif döngü kavramıyla tanınmaktadır. Bu çalışmada, Kapadokya Bölgesindeki BİD öncesi ve sonrasındaki dönemin son 1900 yıl polen verileri kullanılarak vejetasyon ve arazi kullanım özelliklerinin belirlenmesi ve bunların arkeolojik-tarihsel verilerle karşılaştırılarak sosyo-ekolojik değişimler çerçevesinde değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Değerlendirmeler sonucunda, BİD öncesi dönemde Roma Dönemini kapsayan bir faz ve Hollingin adaptif döngü kavramı çerçevesinde Geç Roma ve Bizans dönemlerini ve sonrasını kapsayan üç önemli faz olmak üzere toplamda dört faz tespit edilmiştir. Bunlardan ilk fazda BİD öncesi dönemde tarım sisteminin çöküşü, Adaptif döngü içerisindeki ikinci fazda yoğun meyve, tahıl tarımı ve hayvancılık faaliyetleri, üçüncü fazda güvensiz koşullar nedeniyle arazi terkleri ve zayıflayan tarımsal faaliyetler, son fazda ise tarımsal faaliyetlerin yoğunlaşması ve tarım tipinin değişmesi gözlemlenmiştir.

 Anadolunun merkezindeki İç Anadolunun Kapadokya Bölgesi, Roma Döneminden günümüze kadar olan tarih boyunca refah ve kriz dönemlerini gösteren önemli tarihsel-arkeolojik kayıtlara sahiptir. Bu kayıtlar, geçmişteki tarımsal faaliyetler ve ortamsal değişimlerle ilgili bilgi sağlayan polen verileriyle karşılaştırma imkânı sunar. MS 300-1200 yılları arasında Kapadokya, siyasi istikrar ve ekonomik refahtan güvenli olmayan kırsal alanlar ile tarımsal çöküşe ve tekrar yenilenen refaha kadar tam bir döngü yaşamıştır. Bu döngü, yoğun tarım dönemi olan Beyşehir İskân Dönemi BİD ve sonrasındaki değişimleri içermekte ve Hollingin adaptif döngü kavramıyla tanınmaktadır. Bu çalışmada, Kapadokya Bölgesindeki BİD öncesi ve sonrasındaki dönemin son 1900 yıl polen verileri kullanılarak vejetasyon ve arazi kullanım özelliklerinin belirlenmesi ve bunların arkeolojik-tarihsel verilerle karşılaştırılarak sosyo-ekolojik değişimler çerçevesinde değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Değerlendirmeler sonucunda, BİD öncesi dönemde Roma Dönemini kapsayan bir faz ve Hollingin adaptif döngü kavramı çerçevesinde Geç Roma ve Bizans dönemlerini ve sonrasını kapsayan üç önemli faz olmak üzere toplamda dört faz tespit edilmiştir. Bunlardan ilk fazda BİD öncesi dönemde tarım sisteminin çöküşü, Adaptif döngü içerisindeki ikinci fazda yoğun meyve, tahıl tarımı ve hayvancılık faaliyetleri, üçüncü fazda güvensiz koşullar nedeniyle arazi terkleri ve zayıflayan tarımsal faaliyetler, son fazda ise tarımsal faaliyetlerin yoğunlaşması ve tarım tipinin değişmesi gözlemlenmiştir.

Makale detayları

Kapadokya'da Son 1900 Yılda Meydana Gelen Sosyo-Ekolojik Değişimlerin Analizi

Yazarlar:

Aziz Ören

Yayıncı:

Süleyman Demirel University

Ana Başlıklar:

Çevre Tarihi

Dergi:

Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi Issue 59, pp.117-137

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

8/2023

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001297273

pISSN:

1300-9435

Kapadokya

Adaptif döngü

Beyşehir İskân Dönemi

Sosyo-ekolojik değişim

Sayı

Makale detayları

Kapadokya'da Son 1900 Yılda Meydana Gelen Sosyo-Ekolojik Değişimlerin Analizi

Yazarlar: Aziz Ören

Yayıncı: Süleyman Demirel University

Ana Başlıklar: Çevre Tarihi

Dergi: Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi Issue 59, pp.117-137

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 8/2023

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2001297273

pISSN: 1300-9435

Kapadokya

Adaptif döngü

Beyşehir İskân Dönemi

Sosyo-ekolojik değişim

Sayı

Yazarlar:

Aziz Ören

Yayıncı:

Süleyman Demirel University

Ana Başlıklar:

Çevre Tarihi

Dergi:

Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi Issue 59, pp.117-137

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

8/2023

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001297273

pISSN:

1300-9435