GÜNEY KAFKASYA’DA OSMANLI HÂKİMİYETİ (1723-1735)

Elvin VALİYEV; Doğan YÖRÜK

Makale detayları

GÜNEY KAFKASYA’DA OSMANLI HÂKİMİYETİ (1723-1735)

Yazarlar:

Elvin VALİYEV | Doğan YÖRÜK

Yayıncı:

Selcuk University

Ana Başlıklar:

Tarih ve Coğrafya

Dergi:

Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi 2016 Issue 40, pp.15-28

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

11/2016

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000588737

Sıklık:

Üç Yıllık

eISSN:

2458-9071

pISSN:

1300-5766

Özet:

 


Caucasus is one of the hottest conflict areas of the world. The big states always cared about it due to the its strategic location an ditsdifferent etnic and sacreddiversity. Thanks to peace occasion which was formed by big states got fragile due to infirmity of politic authority. Thus, in the begining of XVIII. century, Safavids which ruled over on the South of Caucasus got infirmity, so regions publics started torebel. Due to this occasion Russian and Ottoman states interventions occured inevitable. These states which wanted to have more domination areas devoted The South Caucasus to influence areas among themselves by İstanbul Agreement (1724). They wanted to have more sovereignty. But,Russia wanted to have more areas exceptits areas and it cared the Ottomans areas (Kartli, Kahetya, Gence-Karabag, Cukur Saad provinces). Furthermore, in 1730, in Istanbul, Patrona Halil Riot happened and the Sultan changed. Because of this, Ottoman governance couldnt care about the district. Inthelead of Nadir Han, Safavid sover came The Ottoman Army in 1735. Thus, they got back the lands in South Caucasus. In this way, in 1723, beginning of domination duration by getting Tbilisi finished by Revan War in 1735.

.

 

Dünyanın en sıcak çatışma bölgelerinden biri olarak kabul edilen Kafkasya gerek stratejik konumu, gerekse barındırdığı etnik ve dini çeşitlik bakımından her zaman büyük devletlerin ilgi alanı içine girmiştir. Bu devletlerin himayesinde oluşan barış ortamı, siyasi otoritenin zayıflamasıyla kırılgan bir hale gelmiştir. Nitekim XVIII. yüzyılın başlarında Kafkasya’nın güneyine hâkim olan Safevilerin zayıflamasıyla bölge halklarında kıpırdanmalar ve isyanlar patlak vermiş, Rus ve Osmanlı devletlerinin müdahalesine uygun hale gelmiştir. Hâkimiyet alanını genişletmek isteyen söz konusu iki devlet 1724 tarihli İstanbul Antlaşmasıyla Güney Kafkasya’yı kendi aralarında nüfuz bölgelerine ayırmışlar ve buralarda egemenliklerini tesis etmeye çalışmışlardır. Ancak, Rusya kendisine bırakılan topraklarla yetinmemiş, Osmanlı nüfuz alanındaki Kartli, Kahetya, Gence-Karabağ ve Çukur Saad vilayetleriyle de ilgisini kesmemiştir. Üstelik 1730 yılında Patrona Halil İsyanının meydana gelmesiyle İstanbul’da padişah değişikliği yaşanmış, bu durum Osmanlı yönetiminin Güney Kafkasya’daki faaliyetlerine ket vurmuş, bölge ile gerektiği gibi ilgilenememiştir. Nadir Han önderliğinde yeniden toparlanan Safeviler 1735 yılında Osmanlı kuvvetlerini mağlup ederek, Güney Kafkasya topraklarını tekrar geri almıştır. Böylece 1723 yılında Tiflis’in alınmasıyla başlayan hâkimiyet süreci 1735 yılında Revan Muharebesi’yle son bulmuştur.

Makale detayları

GÜNEY KAFKASYA’DA OSMANLI HÂKİMİYETİ (1723-1735)

Yazarlar: Elvin VALİYEV | Doğan YÖRÜK

Yayıncı: Selcuk University

Ana Başlıklar: Tarih ve Coğrafya

Dergi: Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi 2016 Issue 40, pp.15-28

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 11/2016

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000588737

Sıklık: Üç Yıllık

eISSN: 2458-9071

pISSN: 1300-5766

Sayı

Yazarlar:

Elvin VALİYEV | Doğan YÖRÜK

Yayıncı:

Selcuk University

Ana Başlıklar:

Tarih ve Coğrafya

Dergi:

Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi 2016 Issue 40, pp.15-28

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

11/2016

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000588737

Sıklık:

Üç Yıllık

eISSN:

2458-9071

pISSN:

1300-5766