GLOBAL GOVERNANCE OF HUMAN RIGHTS: VALUE AND SYSTEMIC CRISIS

Muharrem Kılıç

Makale detayları

GLOBAL GOVERNANCE OF HUMAN RIGHTS: VALUE AND SYSTEMIC CRISIS

Yazarlar:

Muharrem Kılıç

Yayıncı:

Ankara University

Ana Başlıklar:

Hukuk (Diğer)

Dergi:

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Vol.73 Issue 3, pp.1799-1836

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

10/2024

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001330915

pISSN:

1301-1308

Anahtar kelimeler:

Özet:

 Prior to qualifying as global, global governance first emerged as a public policy that attempts to define and describe how modern political powers had changed hands since the late 1980s. Considered as a substitute for the traditional hierarchical management model, new forms of governance have begun to be promoted. Governance has enabled citizens to become more active political actors within the democratic political system. In the principle of governance, the source of authority and legitimate power arises from not only public authority, but also civil society. The ubiquity and pervasiveness of governance on a local, regional, and global scale make it impossible to confine governance power solely to state structures. Public actors, international organizations, non-governmental organizations and national human rights institutions NHRIs attain their place on the governance system. NHRIs emerge as a key institutional actor in the governance of human rights. Wars, conflicts, massive human tragedies, neocolonial orders and cultural and identity fragmentation bring into question the institutional functions of global governance actors. The fragile nature of new governance actors, whose main mission is to serve the interests of transnational capitalists and mainly elitist global hegemons, has led the global injustice to turn into a gradually worsening crisis.

 Prior to qualifying as global, global governance first emerged as a public policy that attempts to define and describe how modern political powers had changed hands since the late 1980s. Considered as a substitute for the traditional hierarchical management model, new forms of governance have begun to be promoted. Governance has enabled citizens to become more active political actors within the democratic political system. In the principle of governance, the source of authority and legitimate power arises from not only public authority, but also civil society. The ubiquity and pervasiveness of governance on a local, regional, and global scale make it impossible to confine governance power solely to state structures. Public actors, international organizations, non-governmental organizations and national human rights institutions NHRIs attain their place on the governance system. NHRIs emerge as a key institutional actor in the governance of human rights. Wars, conflicts, massive human tragedies, neocolonial orders and cultural and identity fragmentation bring into question the institutional functions of global governance actors. The fragile nature of new governance actors, whose main mission is to serve the interests of transnational capitalists and mainly elitist global hegemons, has led the global injustice to turn into a gradually worsening crisis.

 Prior to qualifying as global, global governance first emerged as a public policy that attempts to define and describe how modern political powers had changed hands since the late 1980s. Considered as a substitute for the traditional hierarchical management model, new forms of governance have begun to be promoted. Governance has enabled citizens to become more active political actors within the democratic political system. In the principle of governance, the source of authority and legitimate power arises from not only public authority, but also civil society. The ubiquity and pervasiveness of governance on a local, regional, and global scale make it impossible to confine governance power solely to state structures. Public actors, international organizations, non-governmental organizations and national human rights institutions NHRIs attain their place on the governance system. NHRIs emerge as a key institutional actor in the governance of human rights. Wars, conflicts, massive human tragedies, neocolonial orders and cultural and identity fragmentation bring into question the institutional functions of global governance actors. The fragile nature of new governance actors, whose main mission is to serve the interests of transnational capitalists and mainly elitist global hegemons, has led the global injustice to turn into a gradually worsening crisis.

 Küresel yönetişim ilk olarak küresel niteleyicisi olmadan 1980li yılların sonlarından itibaren modern siyasi iktidarların nasıl el değiştirdiğini tanımlamaya ve açıklamaya çalışan kamu politikası olarak ortaya çıkmıştır. Geleneksel hiyerarşiye dayalı yönetim anlayışının ikamesi olarak düşünülen yeni yönetişim formları, teşvik edilmeye başlanmıştır. Böylelikle yönetişim, demokratik siyasal sistem içerisinde yurttaşların daha aktif politik öznelere dönüşmesinin imkanını yaratmıştır. Yönetişim ilkesinde otorite ve meşru gücün kaynağı, saltlıkla kamu otoritesinden devlet değil sivil toplumdan da neşet etmektedir. Nitekim yerel, bölgesel ve küresel ölçekte yönetişimin heryerdeliği ve kuşatıcılığı, yönetme erkinin tek başına devlet aygıtlarına indirgenmesini imkânsızlaştırmaktadır. Bu noktada kamusal aktörler, uluslararası örgütler, sivil toplum kuruluşları ve ulusal insan hakları kurumları yönetişim düzeneğinde yerini almaktadır. Ulusal insan hakları kurumları, yerel ile uluslararası yönetişim arasındaki köprü vazifesinden ötürü insan haklarının yönetişiminde önemli bir kurumsal aktör olarak karşımıza çıkmaktadır. Ancak savaşlar, iç çatışmalar; ağır insani trajediler, yeni sömürge düzenleri; kültürel ve kimliksel parçalanmalar küresel yönetişim aktörlerinin kurumsal rollerinin sorgulanmasını da beraberinde getirmektedir. Ulusötesi sermayedarların ve daha çok elitist küresel hegemonların çıkarlarına hizmet etmeyi temel misyon edinen yeni yönetişim aktörlerinin kırılgan doğası, küresel adaletsizliğin giderek derinleşen bir krize dönüşmesine yol açmaktadır.

Makale detayları

GLOBAL GOVERNANCE OF HUMAN RIGHTS: VALUE AND SYSTEMIC CRISIS

Yazarlar:

Muharrem Kılıç

Yayıncı:

Ankara University

Ana Başlıklar:

Hukuk (Diğer)

Dergi:

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Vol.73 Issue 3, pp.1799-1836

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

10/2024

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001330915

pISSN:

1301-1308

Globalization

Human Rights

National Human Rights Institutions

Global Governance

Principle of GovernanceKüreselleşme

İnsan Hakları

Ulusal İnsan Hakları Kurumları

Küresel Yönetişim

Yönetişimsellik İlkesi

Sayı

Makale detayları

Yazarlar: Muharrem Kılıç

Yayıncı: Ankara University

Ana Başlıklar: Hukuk (Diğer)

Dergi: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Vol.73 Issue 3, pp.1799-1836

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 10/2024

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2001330915

pISSN: 1301-1308

Sayı

Yazarlar:

Muharrem Kılıç

Yayıncı:

Ankara University

Ana Başlıklar:

Hukuk (Diğer)

Dergi:

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Vol.73 Issue 3, pp.1799-1836

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

10/2024

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001330915

pISSN:

1301-1308