Su Banyosu ve Mikrodalga Enerjisi ile Post-Polimerizasyon Uygulamalarının Protez Kaide Rezinlerinden Salınan Artık Monomer Miktarı Üzerine Etkisi

Yeliz HAYRAN

Makale detayları

Su Banyosu ve Mikrodalga Enerjisi ile Post-Polimerizasyon Uygulamalarının Protez Kaide Rezinlerinden Salınan Artık Monomer Miktarı Üzerine Etkisi

Yazarlar:

Yeliz HAYRAN

Yayıncı:

Tokat Gaziosmanpasa University

Dergi:

Journal of Gaziosmanpasa University Faculty of Medicine 2016 Vol.8 Issue 2, pp.77-89

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

5/2016

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000712050

Sıklık:

Üç Aylık

pISSN:

1309-3320

Özet:

 

Objectives: The aim of this study was to
 evaluate the effect of different postpolymerization
 methods on the residual
 monomer content of the heat cure dacrylic
 resins.
 Material and Methods: In this study QC20
 heat cure dacrylic resin and SR-Ivocap
 high impact heat cure dacrylic resin were
 used. Each of acrylic resin material divided
 into three groups. Group I specimens were
 left untreated (GI- control). Specimens of
 group II (GII) were given postpolymerization
 treatment by microwave
 irradiation at 550 W for 5 minute. In group
 III (GIII), specimens were submitted to
 immersion in water at 55 ºC for 1 hour.
 Disc-shaped specimens of eachmaterial
 (n=10), with dimensions of 50 diameter
 and 3 mm in thickness were produced. The
 residual methylmethacrylate content of the
 test specimens was determined by
 ultraviolet spectrophotometry. In this
 study, the data on residual monomer were
 analyzed by applying ANOVA. If
 necessary, the differences between groups
 were controlled using DUNCAN multiple
 test.
 Results: The result of ANOVA indicated
 that there was a statistically significant
 interaction between acrylic resins and the
 applied processes in terms of residual
 monomer (p<0.05). Therefore, the main
 effect of the acrylic resins, and the applied
 processes were compared with each other
 separately. The lowest amount of residual
 monomer was observed in the group
 consisting of QC-20 samples. There were
 nosignificiant differences between QC-20
 acrylic resin groups. There was statistically
 significant different for SR-Ivocap high
 impact acrylic resin samples which treated
 with microwave post-polimerization.
 Although the microwave polymerization
 didn’t reduce the amount of residual
 monomer of SR-Ivocap high impact acrylic
 resin samples.
 Conclusion: The effectiveness of the water
 bath (55 ºC for 1 hour) and microwave
 (550 W for 5 minute) post-polymerization
 treatments weren’t shown on the reduce
 the amount of residual monomer of QC-20 heat cured acrylic resin and SR-Ivocap
 high impact acrylic resin.

 

Amaç: Bu çalışmanın amacı farklı postpolimerizasyon yöntemlerinin, ısı ile polimerize olan protez kaide rezinlerinden salınan artık monomer miktarına etkisinin değerlendirilmesidir.   Gereç ve Yöntem: Çalışmada ısı ile polimerize olan QC-20 akrilik rezini ve yüksek çarpma direncine sahip olan ısı ile polimerize olan SR-Ivocap high impact enjeksiyon akrilik rezini kullanılmıştır. Her bir akril grubu kendi içerisinde postpolimerizasyon uygulanmayan kontrol grubu (G1), 550 W/5 dkmikrodalga enerjisi ile post-polimerizasyon uygulanan grup (G2) ve 55 ºC’de 1 saat su banyosu ile post-polimerizasyonuygulanan grup (G3) olmak üzere 3 gruba ayrılmıştır. Artık monomeranalizi için her akril grubundan 10’ar adet (n=10) olmak üzere toplam 60 adet 50 mm çapında 3 mm kalınlığında disk şeklinde örnekler hazırlanmıştır. Artık monomer analizi ultraviyole spektrofotometre yöntemi ile analiz edilmiştir. Elde edilen artık monomertest sonuçlarının istatistik değerlendirilmesi tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılarak yapılmıştır. Gruplar arası farklılıklar DUNCAN testi kullanılarak karşılaştırılmıştır.   Bulgular: Artık monomer miktarı bakımından akrilik rezin ve uygulanan post-polimerizasyon yöntemleri arasında istatistiksel olarak önemli interaksiyon saptanmıştır (p<0,05). Yani kaide rezinlerinden salınan artık monomer miktarı hem akril çeşitlerine göre hem de uygulanan post-polimerizasyon yöntemlerine göre istatistiksel olarak birbirinden farklılık göstermiştir. En düşük artık monomer miktarı QC-20 örneklerini içeren gruplarda gözlenmiştir. QC-20 örneklerine uygulanan post-polimerizasyon işlemleri için gruplar arasında istatistiksel bir fark gözlenmemiştir. SR-Ivocap high impact akrilik örneklerine uygulanan postpolimerizasyon işlemlerinden mikrodalga enerjisi ile post-polimerizasyon işlemi istatistiksel olarak farklılık göstermekle birlikte artık monomer miktarını azaltmamıştır.   Sonuç: Polimerizasyon sonrası 55ºC’de 1 saat su banyosuna daldırma ve550 W’da 5 dakika mikrodalga enerjisi ile uygulanan post-polimerizasyon yöntemlerinin, ısı ile polimerize olan QC-20 ve SR-Ivocap high impact enjeksiyon akriliklerinden salınan artık monomer miktarını azaltma da etkinliği gösterilememiştir.

Makale detayları

Su Banyosu ve Mikrodalga Enerjisi ile Post-Polimerizasyon Uygulamalarının Protez Kaide Rezinlerinden Salınan Artık Monomer Miktarı Üzerine Etkisi

Yazarlar: Yeliz HAYRAN

Yayıncı: Tokat Gaziosmanpasa University

Dergi: Journal of Gaziosmanpasa University Faculty of Medicine 2016 Vol.8 Issue 2, pp.77-89

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 5/2016

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000712050

Sıklık: Üç Aylık

pISSN: 1309-3320

Sayı

Yazarlar:

Yeliz HAYRAN

Yayıncı:

Tokat Gaziosmanpasa University

Dergi:

Journal of Gaziosmanpasa University Faculty of Medicine 2016 Vol.8 Issue 2, pp.77-89

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

5/2016

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000712050

Sıklık:

Üç Aylık

pISSN:

1309-3320