NEOPOZİTİVİZMİN 20. YÜZYILDAKİ SON KALESİ: İNŞAACI DENEYCİLİK TEMELİNDE BİLİMSEL AÇIKLAMA

S. Ertan TAĞMAN

Makale detayları

NEOPOZİTİVİZMİN 20. YÜZYILDAKİ SON KALESİ: İNŞAACI DENEYCİLİK TEMELİNDE BİLİMSEL AÇIKLAMA

Yazarlar:

S. Ertan TAĞMAN

Yayıncı:

Hamdi BRAVO

Ana Başlıklar:

Felsefe

Dergi:

FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi 2018 Vol.13 Issue 26, pp.411-428

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2018

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000437238

eISSN:

2618-5784

Özet:

 


ed by the argument that theories give an accurate picture of the world that
exists independently of the human mind. Realists have argued that the reality of
theories is largely independent of human thought and theoretical view. van
Fraassen believes that at this point it is enough to admit that the theory will work
out in an experimental field, even if we do not have a judgment on the correctness
of a scientific theory, by opposing the realist view that the purpose of science is to
reach the right theories. In this sense, the pragmatic explanatory model is actually
a model that aims to save the scientific understanding from metaphysics and to
make ease the burden of science by imposing an easier task in the sense that the
realists overload. The concept of "constructivist empiricism" which covers this
model is basically as follows; is based on the understanding that a theory can be
accepted as long as it is experimentally appropriate and that such acceptance does
not need to include the belief in truth.

.

 

Bilimsel kuramların gerçeklikle uygunluğu sorunu, kuramların insan
zihninden bağımsız olarak var olan dünyanın doğru bir betimlemesini verip
vermedikleri tartışması üzerinden şekillenmiştir. Realistler kuramların belirlediği
gerçekliğin büyük oranda insan düşüncesinden ve kuramsal bakıştan bağımsız
olduğunu savunmuşlardır. van Fraassen de bu noktada bilimin amacının doğru
kuramlara ulaşmak olduğu şeklindeki realist görüşe karşı çıkarak, bilimsel
anlamda bir kuramın doğruluğuna ilişkin bir yargıya sahip olunmasa da kuramın
deneysel alanda iş göreceğini kabul etmenin yeterli olduğuna inanmaktadır.
Pragmatik açıklama modeli de bu anlamda aslında bilimsel anlayışı metafizikten
kurtarmak ve bilime realistlerin yüklediği anlamdan daha kolay bir görev
yükleyerek bilimin yükünü hafifletmek amacında olan bir modeldir. Bu modelin
içerisinde bulunduğu “inşaacı deneycilik” görüşü de temelde; bir kuramın deneysel
olarak uygun olduğu sürece kabul edilebileceği ve böyle bir kabullenmenin de
doğruluk inancını içermesine gerek olmadığı anlayışına dayanmaktadır.

Makale detayları

NEOPOZİTİVİZMİN 20. YÜZYILDAKİ SON KALESİ: İNŞAACI DENEYCİLİK TEMELİNDE BİLİMSEL AÇIKLAMA

Yazarlar: S. Ertan TAĞMAN

Yayıncı: Hamdi BRAVO

Ana Başlıklar: Felsefe

Dergi: FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi 2018 Vol.13 Issue 26, pp.411-428

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 12/2018

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000437238

eISSN: 2618-5784

Sayı

Yazarlar:

S. Ertan TAĞMAN

Yayıncı:

Hamdi BRAVO

Ana Başlıklar:

Felsefe

Dergi:

FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi 2018 Vol.13 Issue 26, pp.411-428

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2018

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000437238

eISSN:

2618-5784