Mâtürîdî’nin Te’vilâtü’l-Kur’ân’da Kullandığı Veri Kaynaklarına Ahkâm Ayetleri Ekseninde Bir Yaklaşım

Ali Rıza Gül

Makale detayları

Mâtürîdî’nin Te’vilâtü’l-Kur’ân’da Kullandığı Veri Kaynaklarına Ahkâm Ayetleri Ekseninde Bir Yaklaşım

Yazarlar:

Ali Rıza Gül

Yayıncı:

Eskişehir Osmangazi University

Dergi:

Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 2015 Vol.2 Issue 3, pp.7-46

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2015

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000416291

pISSN:

2147-8171

Özet:

 

Imam Abû Mansûr Muhammad al-Mâturîdî is among the most
 important jurists (al-fuqahâ) of the Hanafi Sect. At the same time he has deep
 knowledge of the science of faith (al-Aqîda) and theology (al-Kalâm); so, he is
 considered the Imam of a sect known by his name. Mâturîdî, who has also a very
 high order in other Islamic sciences, has a great work named Ta’wîlâtu'l-Qur’ân. He has benefited from a number of data sources in a certain order and
 arrangement when he has interpreted the verses in this work that one of the first
 and most important representatives of intellectual commentary (al-tafsîr aldirâya).
 We can divide these sources into two groups; one of them is internal
 (mandatory, essential, primary) and the other is external (essential, subsidiary,
 secondary). Exegesis of the Qur’ân with the Qur’ân, the tradition (al-Sunna), the
 Arabic language, revelation occasions, the writing and recitation differences
 constitute the internal sources. The external resources take place from Arabic
 Literature and the eloquence, the view of Companions (al-Sahâba), the ideas of
 the next generation (al- Tâbiîn) and the other scholars, the views of the sects, the
 customs and the Jewish rumors. These are among the data sources referenced by
 many of commentators in the tradition of commentary. The subject of this article
 consists of exploring those data sources referred by Mâturîdî.

 

İmam Ebû Mansûr Muhammed el-Mâtürîdî, Hanefi Mezhebinin en
 önemli fakihleri arasında yer alır. Aynı zamanda o, adıyla anılan bir mezhebin
 İmamı kabul edilecek kadar Akaid ve Kelam ilimlerine vakıftır. Diğer İslam
 ilimlerinde de gayet yüksek bir mertebeye sahip olan Mâtürîdî’nin Te’vîlâtü’lKur’ân
 adlı bir tefsiri bulunmaktadır. Dirayet tefsirinin ilk ve önemli
 temsilcilerinden olan bu eserinde o, ayetleri açıklarken mesnetsiz hareket
 etmemekte, belli bir nizam ve tertip içerisinde birtakım veri kaynaklarından
 yararlanmaktadır. Biz bu kaynakları, biri dahili (zorunlu, zaruri, birincil), diğeri
 harici (gerekli, tali, ikincil) olmak üzere ikiye ayırabiliriz. Kur’an’ın Kur’anla,
 sünnetle, Arap lügatiyle, nüzul sebepleriyle, yazım ve kıraat farklılıklarıyla tefsiri
 dahili kaynakları oluşturmaktadır. Harici kaynaklar ise, Arap Edebiyatı ve
 Belâgatinden, sahabe kavillerinden, tâbiînin ve diğer ulemanın fikirlerinden,
 mezheplerin görüşlerinden, örf ve gelenekten ve İsrâîlî rivayetlerden meydana
 gelmektedir. Tefsir geleneğinde bunlar müfessirlerin çoğu tarafından başvurulan
 veri kaynakları arasında yer almaktadır. Bu makalenin konusu, Mâtürîdî’nin
 atıfta bulunduğu bu veri kaynaklarını ortaya koymaktan ibarettir.

Makale detayları

Mâtürîdî’nin Te’vilâtü’l-Kur’ân’da Kullandığı Veri Kaynaklarına Ahkâm Ayetleri Ekseninde Bir Yaklaşım

Yazarlar: Ali Rıza Gül

Yayıncı: Eskişehir Osmangazi University

Dergi: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 2015 Vol.2 Issue 3, pp.7-46

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 12/2015

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000416291

pISSN: 2147-8171

Sayı

Yazarlar:

Ali Rıza Gül

Yayıncı:

Eskişehir Osmangazi University

Dergi:

Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 2015 Vol.2 Issue 3, pp.7-46

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2015

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000416291

pISSN:

2147-8171