TERK SEBEBİYLE BOŞANMAYA İLİŞKİN YARGITAY HUKUK GENEL  KURULU’NUN 13.03.2015 TARİHLİ VE 2-1688/1032 SAYILI KARARININ  DEĞERLENDİRİLMESİ

Ayşe Nur KILINÇ

Makale detayları

TERK SEBEBİYLE BOŞANMAYA İLİŞKİN YARGITAY HUKUK GENEL KURULU’NUN 13.03.2015 TARİHLİ VE 2-1688/1032 SAYILI KARARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Yazarlar:

Ayşe Nur KILINÇ

Yayıncı:

Türkiye Adalet Akademisi

Dergi:

Türkiye Adalet Akademisi Dergisi 2018 Issue 36, pp.197-210

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

9/2018

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000699854

Sıklık:

Üç Aylık

pISSN:

1309-6826

Özet:

 

The grounds for divorce in Turkey are set forth in Turkish Civil Code. One of them is regulated by the article 164 and defined as “desertion”. This ground occurs when only one of the spouses has left the other in order to refrain from his/her matrimonial obligations without a reasonable cause. If the abandonment continues at least four months and still goes on, the other spouse will be able to send a legal notice by the court or notary to the leaving spouse to return to marital home. When this legal notice is unanswered, the other spouse will be entitled to apply to the court for divorce due to desertion. The deserting spouse is considered as faulty. On the other hand, if one of the spouses causes the other to leave the marital home through misconduct, not the leaving spouse but the forcing the other to leave will be considered as deserting one. Nevertheless, in Turkey Court of Cassation concludes that the spouses leaving marital home with a reasonable cause -even if as a result of the misconduct of other spouse- do not have a right to leave unlimitedly. Therefore, when the abandonment takes a long time, it is concluded that the leaving spouse is considered as “deserting” and faulty one. However, the decision of the General Assembly of Civil Chambers of Court of Cassation  dated 13.03.2015, numbered 2-1688/1032  presents a solution for this injustice.

 

Terk sebebiyle boşanma, Türk hukukunda özel ve kusura dayanan boşanma sebeplerinden biri olarak varlığını korumaktadır. Terk sebebiyle boşanma sıkı şekil koşullarına bağlanmış olup, bu çalışmada önce terk sebebiyle boşanmaya ilişkin şartların içtihatlarda nasıl somutlaştırıldığı gösterilmektedir. Yargıtay’ın terkin haklı sebebe dayansa bile, bu haklılığın terk eden eşe süresiz olarak eve dönmeme hakkı vermeyeceğine ve haklı sebeple terk eden eşin kendisine eve dön ihtarı tebliğinden sonra boşanma davası açmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğuna ilişkin yerleşik içtihadı bulunmaktadır. Bu içtihatlar özellikle terkin diğer eşin maddî ve manevî cebrinden kaynaklandığı hâllerde adaletsiz sonuçlar doğurmuştur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 13.03.2015 tarihli 2-1688/1032 sayılı kararında ise, bu adaletsiz yaklaşımdan dönülmüş ve böyle hâllerde diğer eşin zorlamasıyla ortak konutu terk eden eşin “terk edilmiş sayılacağı” belirlenerek, yerinde bir şekilde diğerini terke zorlayan eşin terk sebebiyle boşanma davası açma hakkı bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Makale detayları

TERK SEBEBİYLE BOŞANMAYA İLİŞKİN YARGITAY HUKUK GENEL KURULU’NUN 13.03.2015 TARİHLİ VE 2-1688/1032 SAYILI KARARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Yazarlar: Ayşe Nur KILINÇ

Yayıncı: Türkiye Adalet Akademisi

Dergi: Türkiye Adalet Akademisi Dergisi 2018 Issue 36, pp.197-210

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 9/2018

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000699854

Sıklık: Üç Aylık

pISSN: 1309-6826

Sayı

Yazarlar:

Ayşe Nur KILINÇ

Yayıncı:

Türkiye Adalet Akademisi

Dergi:

Türkiye Adalet Akademisi Dergisi 2018 Issue 36, pp.197-210

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

9/2018

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000699854

Sıklık:

Üç Aylık

pISSN:

1309-6826