Ön ısıtma işleminin BİS-GMA’lı ve BİS- GMA’sız iki farklı kompozit reçinenin mikrosertliği ve polimerizasyon derinliği üzerine etkisi

N.A.

Makale detayları

Ön ısıtma işleminin BİS-GMA’lı ve BİS- GMA’sız iki farklı kompozit reçinenin mikrosertliği ve polimerizasyon derinliği üzerine etkisi

Yazarlar:

N.A.

Yayıncı:

Ataturk University

Ana Başlıklar:

Restoratif Diş Tedavisi

Dergi:

Current Research in Dental Sciences Vol.33 Issue 2, pp.79-83

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

7/2023

Belge Dili:

İngilizce

Document ID (Org No.):

2001301672

pISSN:

2822-2555

Anahtar kelimeler:

Özet:

 Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı ön ısıtma uygulamasının Bis-GMA içeren ve içermeyen iki farklı kompozit reçinenin mikrosertlik ve polimerizasyon derinliği değerlerine olan etkisinin incelenmesidir. Yöntemler: Organik matriksinde Bis-GMA bulunmayan bir nanohibrit kompozit Purefill ile Bis-GMA içerikli bir mikrohibrit kompozit Filtek Z250 4 mm çap, 2 mm derinlikteki kalıplara yerleştirilmiş ve ön ısıtma uygu- lanan 55oC-deney ve uygulanmayan Oda sıcaklığında-kontrol iki alt gruba ayrılarak n5 LED ışık kaynağıyla 20 sn polimerize edilmiştir. 37oCde 24 saat bekletilen örneklerin üst yüzeyleri cilalandıktan sonra üst ve alt yüzeylerinden mikrosertlik değerleri Vickers ölçülmüş ve polimerizasyon derinliği hesaplanmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde iki yönlü tek değişkenli ANOVA ve çok değişkenli varyans analizleri MANOVA kullanılmıştır. Bulgular: Test edilen kompozitlere ön ısıtma uygulanması mikrosertlik ve polimerizasyon derinliği açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yaratmamıştır P  ,05. Bis-GMAlı mikrohibrit kompozitin deney ve kontrol gruplarının mikrosertlik ve polimerizasyon derinliği değerleri, Bis-GMAsız nanohibrit materyalin her iki grubundan da anlamlı derecede yüksektir P  ,001. Nanohibrit materyali klinik olarak kabul edilebilir polime- rizasyon derinliğine ulaşamamıştır. Sonuç: Çalışmanın verileri, klinisyenlerin restoratif materyal seçiminde ilgili kompozitin test sonuçlarını güve- nilir bilimsel kaynaklardan teyit etmelerinin gerekliliğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Kompozit reçine, ön ısıtma, Bis-GMA, mikrosertlik, polimerizasyon derinliği. ABSTRACT Aim: The aim of this in vitro study is to examine the effect of preheating on the microhardness and polymer- ization depth values of two different composite resins with and without Bis-GMA. Methods: A nanohybrid composite without Bis-GMA Purefill, Elsodent and a microhybrid composite with Bis-GMA Filtek Z250 3M ESPE were placed in 42mm molds and polymerized for 20 seconds with an LED light source. Samplesn  5 were divided into two subgroups as preheated55 oC and control room tempera- ture and then kept at 37 oC for 24 hours. After polishing the upper surfaces of the samples, microhardness values Vickers were measured from both of the upper and lower surfaces and the polymerization depth was obtained. Data were compared using two-way uni-ANOVA and multi-variate analysis of variance MANOVA. Results: Preheating did not cause a significant difference in microhardness and polymerization depth val- ues of tested composites P  .05. Microhardness and polymerization depth values of the experimental and control groups of the microhybrid composite with Bis-GMA were significantly higher than both groups of the nanohybrid material P  .001. The nanohybrid composite could not reach the clinically acceptable polymer- ization depth ratio. Conclusion: Results revealed the necessity for clinicians to confirm the test results of the relevant composite from reliable scientific sources while selecting the restorative materials. Keywords: Composite resin, preheating, Bis-GMA, microhardness, depth of cure.

 Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı ön ısıtma uygulamasının Bis-GMA içeren ve içermeyen iki farklı kompozit reçinenin mikrosertlik ve polimerizasyon derinliği değerlerine olan etkisinin incelenmesidir. Yöntemler: Organik matriksinde Bis-GMA bulunmayan bir nanohibrit kompozit Purefill ile Bis-GMA içerikli bir mikrohibrit kompozit Filtek Z250 4 mm çap, 2 mm derinlikteki kalıplara yerleştirilmiş ve ön ısıtma uygu- lanan 55oC-deney ve uygulanmayan Oda sıcaklığında-kontrol iki alt gruba ayrılarak n5 LED ışık kaynağıyla 20 sn polimerize edilmiştir. 37oCde 24 saat bekletilen örneklerin üst yüzeyleri cilalandıktan sonra üst ve alt yüzeylerinden mikrosertlik değerleri Vickers ölçülmüş ve polimerizasyon derinliği hesaplanmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde iki yönlü tek değişkenli ANOVA ve çok değişkenli varyans analizleri MANOVA kullanılmıştır. Bulgular: Test edilen kompozitlere ön ısıtma uygulanması mikrosertlik ve polimerizasyon derinliği açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yaratmamıştır P  ,05. Bis-GMAlı mikrohibrit kompozitin deney ve kontrol gruplarının mikrosertlik ve polimerizasyon derinliği değerleri, Bis-GMAsız nanohibrit materyalin her iki grubundan da anlamlı derecede yüksektir P  ,001. Nanohibrit materyali klinik olarak kabul edilebilir polime- rizasyon derinliğine ulaşamamıştır. Sonuç: Çalışmanın verileri, klinisyenlerin restoratif materyal seçiminde ilgili kompozitin test sonuçlarını güve- nilir bilimsel kaynaklardan teyit etmelerinin gerekliliğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Kompozit reçine, ön ısıtma, Bis-GMA, mikrosertlik, polimerizasyon derinliği. ABSTRACT Aim: The aim of this in vitro study is to examine the effect of preheating on the microhardness and polymer- ization depth values of two different composite resins with and without Bis-GMA. Methods: A nanohybrid composite without Bis-GMA Purefill, Elsodent and a microhybrid composite with Bis-GMA Filtek Z250 3M ESPE were placed in 42mm molds and polymerized for 20 seconds with an LED light source. Samplesn  5 were divided into two subgroups as preheated55 oC and control room tempera- ture and then kept at 37 oC for 24 hours. After polishing the upper surfaces of the samples, microhardness values Vickers were measured from both of the upper and lower surfaces and the polymerization depth was obtained. Data were compared using two-way uni-ANOVA and multi-variate analysis of variance MANOVA. Results: Preheating did not cause a significant difference in microhardness and polymerization depth val- ues of tested composites P  .05. Microhardness and polymerization depth values of the experimental and control groups of the microhybrid composite with Bis-GMA were significantly higher than both groups of the nanohybrid material P  .001. The nanohybrid composite could not reach the clinically acceptable polymer- ization depth ratio. Conclusion: Results revealed the necessity for clinicians to confirm the test results of the relevant composite from reliable scientific sources while selecting the restorative materials. Keywords: Composite resin, preheating, Bis-GMA, microhardness, depth of cure.

 Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı ön ısıtma uygulamasının Bis-GMA içeren ve içermeyen iki farklı kompozit reçinenin mikrosertlik ve polimerizasyon derinliği değerlerine olan etkisinin incelenmesidir. Yöntemler: Organik matriksinde Bis-GMA bulunmayan bir nanohibrit kompozit Purefill ile Bis-GMA içerikli bir mikrohibrit kompozit Filtek Z250 4 mm çap, 2 mm derinlikteki kalıplara yerleştirilmiş ve ön ısıtma uygu- lanan 55oC-deney ve uygulanmayan Oda sıcaklığında-kontrol iki alt gruba ayrılarak n5 LED ışık kaynağıyla 20 sn polimerize edilmiştir. 37oCde 24 saat bekletilen örneklerin üst yüzeyleri cilalandıktan sonra üst ve alt yüzeylerinden mikrosertlik değerleri Vickers ölçülmüş ve polimerizasyon derinliği hesaplanmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde iki yönlü tek değişkenli ANOVA ve çok değişkenli varyans analizleri MANOVA kullanılmıştır. Bulgular: Test edilen kompozitlere ön ısıtma uygulanması mikrosertlik ve polimerizasyon derinliği açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yaratmamıştır P  ,05. Bis-GMAlı mikrohibrit kompozitin deney ve kontrol gruplarının mikrosertlik ve polimerizasyon derinliği değerleri, Bis-GMAsız nanohibrit materyalin her iki grubundan da anlamlı derecede yüksektir P  ,001. Nanohibrit materyali klinik olarak kabul edilebilir polime- rizasyon derinliğine ulaşamamıştır. Sonuç: Çalışmanın verileri, klinisyenlerin restoratif materyal seçiminde ilgili kompozitin test sonuçlarını güve- nilir bilimsel kaynaklardan teyit etmelerinin gerekliliğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Kompozit reçine, ön ısıtma, Bis-GMA, mikrosertlik, polimerizasyon derinliği. ABSTRACT Aim: The aim of this in vitro study is to examine the effect of preheating on the microhardness and polymer- ization depth values of two different composite resins with and without Bis-GMA. Methods: A nanohybrid composite without Bis-GMA Purefill, Elsodent and a microhybrid composite with Bis-GMA Filtek Z250 3M ESPE were placed in 42mm molds and polymerized for 20 seconds with an LED light source. Samplesn  5 were divided into two subgroups as preheated55 oC and control room tempera- ture and then kept at 37 oC for 24 hours. After polishing the upper surfaces of the samples, microhardness values Vickers were measured from both of the upper and lower surfaces and the polymerization depth was obtained. Data were compared using two-way uni-ANOVA and multi-variate analysis of variance MANOVA. Results: Preheating did not cause a significant difference in microhardness and polymerization depth val- ues of tested composites P  .05. Microhardness and polymerization depth values of the experimental and control groups of the microhybrid composite with Bis-GMA were significantly higher than both groups of the nanohybrid material P  .001. The nanohybrid composite could not reach the clinically acceptable polymer- ization depth ratio. Conclusion: Results revealed the necessity for clinicians to confirm the test results of the relevant composite from reliable scientific sources while selecting the restorative materials. Keywords: Composite resin, preheating, Bis-GMA, microhardness, depth of cure.

 Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı ön ısıtma uygulamasının Bis-GMA içeren ve içermeyen iki farklı kompozit reçinenin mikrosertlik ve polimerizasyon derinliği değerlerine olan etkisinin incelenmesidir. Yöntemler: Organik matriksinde Bis-GMA bulunmayan bir nanohibrit kompozit Purefill ile Bis-GMA içerikli bir mikrohibrit kompozit Filtek Z250 4 mm çap, 2 mm derinlikteki kalıplara yerleştirilmiş ve ön ısıtma uygu- lanan 55oC-deney ve uygulanmayan Oda sıcaklığında-kontrol iki alt gruba ayrılarak n5 LED ışık kaynağıyla 20 sn polimerize edilmiştir. 37oCde 24 saat bekletilen örneklerin üst yüzeyleri cilalandıktan sonra üst ve alt yüzeylerinden mikrosertlik değerleri Vickers ölçülmüş ve polimerizasyon derinliği hesaplanmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde iki yönlü tek değişkenli ANOVA ve çok değişkenli varyans analizleri MANOVA kullanılmıştır. Bulgular: Test edilen kompozitlere ön ısıtma uygulanması mikrosertlik ve polimerizasyon derinliği açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yaratmamıştır P  ,05. Bis-GMAlı mikrohibrit kompozitin deney ve kontrol gruplarının mikrosertlik ve polimerizasyon derinliği değerleri, Bis-GMAsız nanohibrit materyalin her iki grubundan da anlamlı derecede yüksektir P  ,001. Nanohibrit materyali klinik olarak kabul edilebilir polime- rizasyon derinliğine ulaşamamıştır. Sonuç: Çalışmanın verileri, klinisyenlerin restoratif materyal seçiminde ilgili kompozitin test sonuçlarını güve- nilir bilimsel kaynaklardan teyit etmelerinin gerekliliğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Kompozit reçine, ön ısıtma, Bis-GMA, mikrosertlik, polimerizasyon derinliği. ABSTRACT Aim: The aim of this in vitro study is to examine the effect of preheating on the microhardness and polymer- ization depth values of two different composite resins with and without Bis-GMA. Methods: A nanohybrid composite without Bis-GMA Purefill, Elsodent and a microhybrid composite with Bis-GMA Filtek Z250 3M ESPE were placed in 42mm molds and polymerized for 20 seconds with an LED light source. Samplesn  5 were divided into two subgroups as preheated55 oC and control room tempera- ture and then kept at 37 oC for 24 hours. After polishing the upper surfaces of the samples, microhardness values Vickers were measured from both of the upper and lower surfaces and the polymerization depth was obtained. Data were compared using two-way uni-ANOVA and multi-variate analysis of variance MANOVA. Results: Preheating did not cause a significant difference in microhardness and polymerization depth val- ues of tested composites P  .05. Microhardness and polymerization depth values of the experimental and control groups of the microhybrid composite with Bis-GMA were significantly higher than both groups of the nanohybrid material P  .001. The nanohybrid composite could not reach the clinically acceptable polymer- ization depth ratio. Conclusion: Results revealed the necessity for clinicians to confirm the test results of the relevant composite from reliable scientific sources while selecting the restorative materials. Keywords: Composite resin, preheating, Bis-GMA, microhardness, depth of cure.

Makale detayları

Ön ısıtma işleminin BİS-GMA’lı ve BİS- GMA’sız iki farklı kompozit reçinenin mikrosertliği ve polimerizasyon derinliği üzerine etkisi

Yazarlar: N.A.

Yayıncı: Ataturk University

Ana Başlıklar: Restoratif Diş Tedavisi

Dergi: Current Research in Dental Sciences Vol.33 Issue 2, pp.79-83

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 7/2023

Belge Dili: İngilizce

Document ID (Org No.): 2001301672

pISSN: 2822-2555

Composite resin

preheating

Bis-GMA

microhardness

depth of cure

Sayı

Yazarlar:

N.A.

Yayıncı:

Ataturk University

Ana Başlıklar:

Restoratif Diş Tedavisi

Dergi:

Current Research in Dental Sciences Vol.33 Issue 2, pp.79-83

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

7/2023

Belge Dili:

İngilizce

Document ID (Org No.):

2001301672

pISSN:

2822-2555