Amerika Birleşik Devletleri’nde Bir Sosyal Politika Alanı Olarak Hospis Kullanımını Etkileyen Semptomların Sıklığı ve Çeşitliliği

Hazal Swearinger

Makale detayları

Amerika Birleşik Devletleri’nde Bir Sosyal Politika Alanı Olarak Hospis Kullanımını Etkileyen Semptomların Sıklığı ve Çeşitliliği

Yazarlar:

Hazal Swearinger

Yayıncı:

Cankiri Karatekin University

Ana Başlıklar:

Kamu Politikası | Sağlık Politikası

Dergi:

Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi Vol.15 Issue 1, pp.151-176

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

3/2025

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001343441

pISSN:

1308-5549

Anahtar kelimeler:

Özet:

 Ölüm sürecinde bireyler toplumun en dezavantajlı gruplarını oluşturur ve sıkça acı, ağrı, nefes darlığı ve üzüntü gibi semptomlar yaşarlar. Amerika Birleşik Devletlerinde hospis bakım modeli, ölüm sürecindeki hastalar ve ailelerine fizyolojik, psikolojik ve sosyal destek sağlayan disiplinler arası bir sosyal politika alanıdır. Ancak bu modeli şekillendiren politikalar, içerdiği bazı kriterler ve kurallar örneğin, altı ay veya daha az yaşam beklentisi ve tedavi edici diğer tüm tedavilerden vazgeçme zorunluluğu nedeniyle sistemsel eşitsizliklere yol açmaktadır. Bu çalışmanın amacı, ABDde yaşamlarının sonunda hospis kullanan bireylerin özelliklerini, hospis kullanımını belirleyen faktörleri ve terminal dönemde yaşanan semptomların sıklığı ve çeşitliliğinin hospis kullanımını nasıl etkilediğini anlamaktır. National Health and Aging Trends Studynin ABDnin yaşlı Medicare sigortalı nüfusunu temsil eden, 2011-2021 dönemini kapsayan verileri kullanılarak ağırlıklandırılmış lojistik regresyon modeli ile analiz yapılmıştır. Katılımcıların 55,75i hospis kullanmamıştır ve ırketnisite, gelir seviyesi, yalnız yaşama durumu ve kurumsal bakım almanın hospis kullanımı ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Hospis kullananların daha fazla semptom deneyimlediği ve günlük yaşam aktivitelerinde daha fazla kısıtlama yaşadığı tespit edilmiştir. Bulgular, hospis hizmetlerinin yaşamın son dönemindeki kritik rolünü ve bu hizmetlere erişimdeki eşitsizlikleri ortaya koymaktadır.

 Ölüm sürecinde bireyler toplumun en dezavantajlı gruplarını oluşturur ve sıkça acı, ağrı, nefes darlığı ve üzüntü gibi semptomlar yaşarlar. Amerika Birleşik Devletlerinde hospis bakım modeli, ölüm sürecindeki hastalar ve ailelerine fizyolojik, psikolojik ve sosyal destek sağlayan disiplinler arası bir sosyal politika alanıdır. Ancak bu modeli şekillendiren politikalar, içerdiği bazı kriterler ve kurallar örneğin, altı ay veya daha az yaşam beklentisi ve tedavi edici diğer tüm tedavilerden vazgeçme zorunluluğu nedeniyle sistemsel eşitsizliklere yol açmaktadır. Bu çalışmanın amacı, ABDde yaşamlarının sonunda hospis kullanan bireylerin özelliklerini, hospis kullanımını belirleyen faktörleri ve terminal dönemde yaşanan semptomların sıklığı ve çeşitliliğinin hospis kullanımını nasıl etkilediğini anlamaktır. National Health and Aging Trends Studynin ABDnin yaşlı Medicare sigortalı nüfusunu temsil eden, 2011-2021 dönemini kapsayan verileri kullanılarak ağırlıklandırılmış lojistik regresyon modeli ile analiz yapılmıştır. Katılımcıların 55,75i hospis kullanmamıştır ve ırketnisite, gelir seviyesi, yalnız yaşama durumu ve kurumsal bakım almanın hospis kullanımı ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Hospis kullananların daha fazla semptom deneyimlediği ve günlük yaşam aktivitelerinde daha fazla kısıtlama yaşadığı tespit edilmiştir. Bulgular, hospis hizmetlerinin yaşamın son dönemindeki kritik rolünü ve bu hizmetlere erişimdeki eşitsizlikleri ortaya koymaktadır.

 Ölüm sürecinde bireyler toplumun en dezavantajlı gruplarını oluşturur ve sıkça acı, ağrı, nefes darlığı ve üzüntü gibi semptomlar yaşarlar. Amerika Birleşik Devletlerinde hospis bakım modeli, ölüm sürecindeki hastalar ve ailelerine fizyolojik, psikolojik ve sosyal destek sağlayan disiplinler arası bir sosyal politika alanıdır. Ancak bu modeli şekillendiren politikalar, içerdiği bazı kriterler ve kurallar örneğin, altı ay veya daha az yaşam beklentisi ve tedavi edici diğer tüm tedavilerden vazgeçme zorunluluğu nedeniyle sistemsel eşitsizliklere yol açmaktadır. Bu çalışmanın amacı, ABDde yaşamlarının sonunda hospis kullanan bireylerin özelliklerini, hospis kullanımını belirleyen faktörleri ve terminal dönemde yaşanan semptomların sıklığı ve çeşitliliğinin hospis kullanımını nasıl etkilediğini anlamaktır. National Health and Aging Trends Studynin ABDnin yaşlı Medicare sigortalı nüfusunu temsil eden, 2011-2021 dönemini kapsayan verileri kullanılarak ağırlıklandırılmış lojistik regresyon modeli ile analiz yapılmıştır. Katılımcıların 55,75i hospis kullanmamıştır ve ırketnisite, gelir seviyesi, yalnız yaşama durumu ve kurumsal bakım almanın hospis kullanımı ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Hospis kullananların daha fazla semptom deneyimlediği ve günlük yaşam aktivitelerinde daha fazla kısıtlama yaşadığı tespit edilmiştir. Bulgular, hospis hizmetlerinin yaşamın son dönemindeki kritik rolünü ve bu hizmetlere erişimdeki eşitsizlikleri ortaya koymaktadır.

 Ölüm sürecinde bireyler toplumun en dezavantajlı gruplarını oluşturur ve sıkça acı, ağrı, nefes darlığı ve üzüntü gibi semptomlar yaşarlar. Amerika Birleşik Devletlerinde hospis bakım modeli, ölüm sürecindeki hastalar ve ailelerine fizyolojik, psikolojik ve sosyal destek sağlayan disiplinler arası bir sosyal politika alanıdır. Ancak bu modeli şekillendiren politikalar, içerdiği bazı kriterler ve kurallar örneğin, altı ay veya daha az yaşam beklentisi ve tedavi edici diğer tüm tedavilerden vazgeçme zorunluluğu nedeniyle sistemsel eşitsizliklere yol açmaktadır. Bu çalışmanın amacı, ABDde yaşamlarının sonunda hospis kullanan bireylerin özelliklerini, hospis kullanımını belirleyen faktörleri ve terminal dönemde yaşanan semptomların sıklığı ve çeşitliliğinin hospis kullanımını nasıl etkilediğini anlamaktır. National Health and Aging Trends Studynin ABDnin yaşlı Medicare sigortalı nüfusunu temsil eden, 2011-2021 dönemini kapsayan verileri kullanılarak ağırlıklandırılmış lojistik regresyon modeli ile analiz yapılmıştır. Katılımcıların 55,75i hospis kullanmamıştır ve ırketnisite, gelir seviyesi, yalnız yaşama durumu ve kurumsal bakım almanın hospis kullanımı ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Hospis kullananların daha fazla semptom deneyimlediği ve günlük yaşam aktivitelerinde daha fazla kısıtlama yaşadığı tespit edilmiştir. Bulgular, hospis hizmetlerinin yaşamın son dönemindeki kritik rolünü ve bu hizmetlere erişimdeki eşitsizlikleri ortaya koymaktadır.

Makale detayları

Amerika Birleşik Devletleri’nde Bir Sosyal Politika Alanı Olarak Hospis Kullanımını Etkileyen Semptomların Sıklığı ve Çeşitliliği

Yazarlar:

Hazal Swearinger

Yayıncı:

Cankiri Karatekin University

Ana Başlıklar:

Kamu Politikası | Sağlık Politikası

Dergi:

Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi Vol.15 Issue 1, pp.151-176

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

3/2025

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001343441

pISSN:

1308-5549

Hospis Bakım Modeli

Yaşam Sonu Semptomları

Sosyal Politika

Sosyal Eşitsizlikler

Yaşam Sonu Bakım

Sayı

Makale detayları

Amerika Birleşik Devletleri’nde Bir Sosyal Politika Alanı Olarak Hospis Kullanımını Etkileyen Semptomların Sıklığı ve Çeşitliliği

Yazarlar: Hazal Swearinger

Yayıncı: Cankiri Karatekin University

Ana Başlıklar: Kamu Politikası | Sağlık Politikası

Dergi: Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi Vol.15 Issue 1, pp.151-176

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 3/2025

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2001343441

pISSN: 1308-5549

Hospis Bakım Modeli

Yaşam Sonu Semptomları

Sosyal Politika

Sosyal Eşitsizlikler

Yaşam Sonu Bakım

Sayı

Yazarlar:

Hazal Swearinger

Yayıncı:

Cankiri Karatekin University

Ana Başlıklar:

Kamu Politikası | Sağlık Politikası

Dergi:

Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi Vol.15 Issue 1, pp.151-176

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

3/2025

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001343441

pISSN:

1308-5549