The Phenomenon of Recitation in Bayḍāwī’s Tafsir in the Context of the Expression “And it is supported by the recitation of those who recited.”

Murat Kayacan

Makale detayları

The Phenomenon of Recitation in Bayḍāwī’s Tafsir in the Context of the Expression “And it is supported by the recitation of those who recited.”

Yazarlar:

Murat Kayacan

Yayıncı:

Erciyes University

Ana Başlıklar:

Tefsir

Dergi:

Tafsir Vol.3 Issue 2, pp.78-87

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

11/2023

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001343782

pISSN:

2792-078X

Anahtar kelimeler:

Özet:

 Kıraat ilmi, Kurandaki farklı okuyuşları ve bunların nasıl yorumlanması gerektiğini incelemektedir. Bu farklı okuyuşlar, Kuranın farklı ağız ve lehçelerde okunma sına ve farklı vurgu ve telaffuz şekillerine sahip olmasıyla ilişkilidir. Bu makale kıraat konusunu, tefsirin yanında Eş ʿ ar î kelam ı ve Şâ fi î f ı kh ı nda da m ü mtaz bir yere sahip olan Nâsırüddîn Ebû Saîd el Beyzâvînin ö . 6851286 Envârüt tenzîl ve esrârüt tevîl adlı eseri bağlamında ele alacaktır. Söz konusu tefsir, bir îcaz ihtisar hârikası ve Beyzâvînin tefsircilik yeteneğini en iyi gösteren kaynak olarak kabul edilir. Bu eserde Beyzâvî önceki önemli tefsir kitaplarını başarılı bir şekilde öz etlemiş ve kendi yorumlarını sunmuştur. Ayrıca, ayetlerin yorumlarına ek olarak, dilbilgisi kurallarına dayalı açıklamalarıyla da büyük bir tefsir bilgisi sergilemiştir. Bu eserde kıraat konusu epeyce bir yer tutmaktadır. Bu nedenle eserde kıraatlerin birb irlerini destekleyici rolü, eserde altı defa geçen Bunu  şeklinde okuyanın okuyuşu da destekler. ويؤيده قراءة من قرأ  ifadesi ile sınırlı olarak ele alınacaktır. Bu araştırma, Beyzâvînin tefsirindeki kıraatin yeri konusunda literatürdeki belirgin boşl uğun doldurulmasına mikro düzeyde bir inceleme ile katkı sunmayı amaçlamaktadır. Bu konunun daha önce özellikle de söz konusu ifade bağlamında ele alınmamış olması, araştırmanın özgünlüğünün kanıtı olarak görülebilir. Her ne kadar metnin daha geniş tasarım ını ve amacını göz ardı edebileceği için her zaman risk taşıdığı söylense de araştırma sırasında metinlerarasılık yöntemi kullanılmıştır. Zira bu yöntem, daha kapsamlı bir perspektif sunmak için gayet işlevseldir. Ek olarak metinler arasındaki ilişkileri, etkileşimleri ve referansları incelemek, farklı metinler arasındaki benzerlikleri, alıntıları, göndermeleri ve temasları analiz etmeye yardımcı olmaktadır. Bu makalede ayrıca Beyzâvînin tefsirinde kıraatin rolü, onun kıraat literatürünü tefsir alanında ne şekilde kullandığı, onun dikkat çektiği kıraat farklılıkları konusunda diğer tefsirlerde ve kıraat konulu eserlerdeki tercihler ve açıklamalar ele alınarak tefsir ve kıraat literatürüne katkıda bulunulmuştur. Elde edilen bulgulara göre,  ويؤيده قراءة من قرأ  ifadesini kullanan Beyzâvî, kıraate odaklanırken kıraatin sahibini belirtme konusuna daha az yoğunlaşmaktadır. Kıraatler hakkında bilgi verirken bu tür belirsiz ifadeler kullanmak sadece ona özgü değildir ve diğer alimlerin eserlerinde de bu tür ifadel er bulunur. Farklı kıraatlerin aynı anlamları destekleme rolünü vurgulamak için Beyzâvî, söz konusu ifadeyi Medinede inen bir surede üç kez al Baqara ve Mekkede inen farklı surelerde Yūnus, al Ra ʻ d ve al Kahf üç kez kullan ı r. Di ğ er tefsir bilginleri ile kar şı la ş t ı r ı larak, gelecek ara ş t ı rmalarda Beyzâvînin bazı kıraat imamlarının kıraatlerini özellikle belirleyip belirlemediği ve bu kıraatler arasında tercihlerde bulunup bulunmadığı araştırabilir. Ayrıca, Beyzâvînin tefsirinde anlamı etkileyen veya etkilemeyen kıraatlerin yeri de incelenebilir.

 Kıraat ilmi, Kurandaki farklı okuyuşları ve bunların nasıl yorumlanması gerektiğini incelemektedir. Bu farklı okuyuşlar, Kuranın farklı ağız ve lehçelerde okunma sına ve farklı vurgu ve telaffuz şekillerine sahip olmasıyla ilişkilidir. Bu makale kıraat konusunu, tefsirin yanında Eş ʿ ar î kelam ı ve Şâ fi î f ı kh ı nda da m ü mtaz bir yere sahip olan Nâsırüddîn Ebû Saîd el Beyzâvînin ö . 6851286 Envârüt tenzîl ve esrârüt tevîl adlı eseri bağlamında ele alacaktır. Söz konusu tefsir, bir îcaz ihtisar hârikası ve Beyzâvînin tefsircilik yeteneğini en iyi gösteren kaynak olarak kabul edilir. Bu eserde Beyzâvî önceki önemli tefsir kitaplarını başarılı bir şekilde öz etlemiş ve kendi yorumlarını sunmuştur. Ayrıca, ayetlerin yorumlarına ek olarak, dilbilgisi kurallarına dayalı açıklamalarıyla da büyük bir tefsir bilgisi sergilemiştir. Bu eserde kıraat konusu epeyce bir yer tutmaktadır. Bu nedenle eserde kıraatlerin birb irlerini destekleyici rolü, eserde altı defa geçen Bunu  şeklinde okuyanın okuyuşu da destekler. ويؤيده قراءة من قرأ  ifadesi ile sınırlı olarak ele alınacaktır. Bu araştırma, Beyzâvînin tefsirindeki kıraatin yeri konusunda literatürdeki belirgin boşl uğun doldurulmasına mikro düzeyde bir inceleme ile katkı sunmayı amaçlamaktadır. Bu konunun daha önce özellikle de söz konusu ifade bağlamında ele alınmamış olması, araştırmanın özgünlüğünün kanıtı olarak görülebilir. Her ne kadar metnin daha geniş tasarım ını ve amacını göz ardı edebileceği için her zaman risk taşıdığı söylense de araştırma sırasında metinlerarasılık yöntemi kullanılmıştır. Zira bu yöntem, daha kapsamlı bir perspektif sunmak için gayet işlevseldir. Ek olarak metinler arasındaki ilişkileri, etkileşimleri ve referansları incelemek, farklı metinler arasındaki benzerlikleri, alıntıları, göndermeleri ve temasları analiz etmeye yardımcı olmaktadır. Bu makalede ayrıca Beyzâvînin tefsirinde kıraatin rolü, onun kıraat literatürünü tefsir alanında ne şekilde kullandığı, onun dikkat çektiği kıraat farklılıkları konusunda diğer tefsirlerde ve kıraat konulu eserlerdeki tercihler ve açıklamalar ele alınarak tefsir ve kıraat literatürüne katkıda bulunulmuştur. Elde edilen bulgulara göre,  ويؤيده قراءة من قرأ  ifadesini kullanan Beyzâvî, kıraate odaklanırken kıraatin sahibini belirtme konusuna daha az yoğunlaşmaktadır. Kıraatler hakkında bilgi verirken bu tür belirsiz ifadeler kullanmak sadece ona özgü değildir ve diğer alimlerin eserlerinde de bu tür ifadel er bulunur. Farklı kıraatlerin aynı anlamları destekleme rolünü vurgulamak için Beyzâvî, söz konusu ifadeyi Medinede inen bir surede üç kez al Baqara ve Mekkede inen farklı surelerde Yūnus, al Ra ʻ d ve al Kahf üç kez kullan ı r. Di ğ er tefsir bilginleri ile kar şı la ş t ı r ı larak, gelecek ara ş t ı rmalarda Beyzâvînin bazı kıraat imamlarının kıraatlerini özellikle belirleyip belirlemediği ve bu kıraatler arasında tercihlerde bulunup bulunmadığı araştırabilir. Ayrıca, Beyzâvînin tefsirinde anlamı etkileyen veya etkilemeyen kıraatlerin yeri de incelenebilir.

 Kıraat ilmi, Kurandaki farklı okuyuşları ve bunların nasıl yorumlanması gerektiğini incelemektedir. Bu farklı okuyuşlar, Kuranın farklı ağız ve lehçelerde okunma sına ve farklı vurgu ve telaffuz şekillerine sahip olmasıyla ilişkilidir. Bu makale kıraat konusunu, tefsirin yanında Eş ʿ ar î kelam ı ve Şâ fi î f ı kh ı nda da m ü mtaz bir yere sahip olan Nâsırüddîn Ebû Saîd el Beyzâvînin ö . 6851286 Envârüt tenzîl ve esrârüt tevîl adlı eseri bağlamında ele alacaktır. Söz konusu tefsir, bir îcaz ihtisar hârikası ve Beyzâvînin tefsircilik yeteneğini en iyi gösteren kaynak olarak kabul edilir. Bu eserde Beyzâvî önceki önemli tefsir kitaplarını başarılı bir şekilde öz etlemiş ve kendi yorumlarını sunmuştur. Ayrıca, ayetlerin yorumlarına ek olarak, dilbilgisi kurallarına dayalı açıklamalarıyla da büyük bir tefsir bilgisi sergilemiştir. Bu eserde kıraat konusu epeyce bir yer tutmaktadır. Bu nedenle eserde kıraatlerin birb irlerini destekleyici rolü, eserde altı defa geçen Bunu  şeklinde okuyanın okuyuşu da destekler. ويؤيده قراءة من قرأ  ifadesi ile sınırlı olarak ele alınacaktır. Bu araştırma, Beyzâvînin tefsirindeki kıraatin yeri konusunda literatürdeki belirgin boşl uğun doldurulmasına mikro düzeyde bir inceleme ile katkı sunmayı amaçlamaktadır. Bu konunun daha önce özellikle de söz konusu ifade bağlamında ele alınmamış olması, araştırmanın özgünlüğünün kanıtı olarak görülebilir. Her ne kadar metnin daha geniş tasarım ını ve amacını göz ardı edebileceği için her zaman risk taşıdığı söylense de araştırma sırasında metinlerarasılık yöntemi kullanılmıştır. Zira bu yöntem, daha kapsamlı bir perspektif sunmak için gayet işlevseldir. Ek olarak metinler arasındaki ilişkileri, etkileşimleri ve referansları incelemek, farklı metinler arasındaki benzerlikleri, alıntıları, göndermeleri ve temasları analiz etmeye yardımcı olmaktadır. Bu makalede ayrıca Beyzâvînin tefsirinde kıraatin rolü, onun kıraat literatürünü tefsir alanında ne şekilde kullandığı, onun dikkat çektiği kıraat farklılıkları konusunda diğer tefsirlerde ve kıraat konulu eserlerdeki tercihler ve açıklamalar ele alınarak tefsir ve kıraat literatürüne katkıda bulunulmuştur. Elde edilen bulgulara göre,  ويؤيده قراءة من قرأ  ifadesini kullanan Beyzâvî, kıraate odaklanırken kıraatin sahibini belirtme konusuna daha az yoğunlaşmaktadır. Kıraatler hakkında bilgi verirken bu tür belirsiz ifadeler kullanmak sadece ona özgü değildir ve diğer alimlerin eserlerinde de bu tür ifadel er bulunur. Farklı kıraatlerin aynı anlamları destekleme rolünü vurgulamak için Beyzâvî, söz konusu ifadeyi Medinede inen bir surede üç kez al Baqara ve Mekkede inen farklı surelerde Yūnus, al Ra ʻ d ve al Kahf üç kez kullan ı r. Di ğ er tefsir bilginleri ile kar şı la ş t ı r ı larak, gelecek ara ş t ı rmalarda Beyzâvînin bazı kıraat imamlarının kıraatlerini özellikle belirleyip belirlemediği ve bu kıraatler arasında tercihlerde bulunup bulunmadığı araştırabilir. Ayrıca, Beyzâvînin tefsirinde anlamı etkileyen veya etkilemeyen kıraatlerin yeri de incelenebilir.

 Kıraat ilmi, Kurandaki farklı okuyuşları ve bunların nasıl yorumlanması gerektiğini incelemektedir. Bu farklı okuyuşlar, Kuranın farklı ağız ve lehçelerde okunma sına ve farklı vurgu ve telaffuz şekillerine sahip olmasıyla ilişkilidir. Bu makale kıraat konusunu, tefsirin yanında Eş ʿ ar î kelam ı ve Şâ fi î f ı kh ı nda da m ü mtaz bir yere sahip olan Nâsırüddîn Ebû Saîd el Beyzâvînin ö . 6851286 Envârüt tenzîl ve esrârüt tevîl adlı eseri bağlamında ele alacaktır. Söz konusu tefsir, bir îcaz ihtisar hârikası ve Beyzâvînin tefsircilik yeteneğini en iyi gösteren kaynak olarak kabul edilir. Bu eserde Beyzâvî önceki önemli tefsir kitaplarını başarılı bir şekilde öz etlemiş ve kendi yorumlarını sunmuştur. Ayrıca, ayetlerin yorumlarına ek olarak, dilbilgisi kurallarına dayalı açıklamalarıyla da büyük bir tefsir bilgisi sergilemiştir. Bu eserde kıraat konusu epeyce bir yer tutmaktadır. Bu nedenle eserde kıraatlerin birb irlerini destekleyici rolü, eserde altı defa geçen Bunu  şeklinde okuyanın okuyuşu da destekler. ويؤيده قراءة من قرأ  ifadesi ile sınırlı olarak ele alınacaktır. Bu araştırma, Beyzâvînin tefsirindeki kıraatin yeri konusunda literatürdeki belirgin boşl uğun doldurulmasına mikro düzeyde bir inceleme ile katkı sunmayı amaçlamaktadır. Bu konunun daha önce özellikle de söz konusu ifade bağlamında ele alınmamış olması, araştırmanın özgünlüğünün kanıtı olarak görülebilir. Her ne kadar metnin daha geniş tasarım ını ve amacını göz ardı edebileceği için her zaman risk taşıdığı söylense de araştırma sırasında metinlerarasılık yöntemi kullanılmıştır. Zira bu yöntem, daha kapsamlı bir perspektif sunmak için gayet işlevseldir. Ek olarak metinler arasındaki ilişkileri, etkileşimleri ve referansları incelemek, farklı metinler arasındaki benzerlikleri, alıntıları, göndermeleri ve temasları analiz etmeye yardımcı olmaktadır. Bu makalede ayrıca Beyzâvînin tefsirinde kıraatin rolü, onun kıraat literatürünü tefsir alanında ne şekilde kullandığı, onun dikkat çektiği kıraat farklılıkları konusunda diğer tefsirlerde ve kıraat konulu eserlerdeki tercihler ve açıklamalar ele alınarak tefsir ve kıraat literatürüne katkıda bulunulmuştur. Elde edilen bulgulara göre,  ويؤيده قراءة من قرأ  ifadesini kullanan Beyzâvî, kıraate odaklanırken kıraatin sahibini belirtme konusuna daha az yoğunlaşmaktadır. Kıraatler hakkında bilgi verirken bu tür belirsiz ifadeler kullanmak sadece ona özgü değildir ve diğer alimlerin eserlerinde de bu tür ifadel er bulunur. Farklı kıraatlerin aynı anlamları destekleme rolünü vurgulamak için Beyzâvî, söz konusu ifadeyi Medinede inen bir surede üç kez al Baqara ve Mekkede inen farklı surelerde Yūnus, al Ra ʻ d ve al Kahf üç kez kullan ı r. Di ğ er tefsir bilginleri ile kar şı la ş t ı r ı larak, gelecek ara ş t ı rmalarda Beyzâvînin bazı kıraat imamlarının kıraatlerini özellikle belirleyip belirlemediği ve bu kıraatler arasında tercihlerde bulunup bulunmadığı araştırabilir. Ayrıca, Beyzâvînin tefsirinde anlamı etkileyen veya etkilemeyen kıraatlerin yeri de incelenebilir.

Makale detayları

The Phenomenon of Recitation in Bayḍāwī’s Tafsir in the Context of the Expression “And it is supported by the recitation of those who recited.”

Yazarlar:

Murat Kayacan

Yayıncı:

Erciyes University

Ana Başlıklar:

Tefsir

Dergi:

Tafsir Vol.3 Issue 2, pp.78-87

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

11/2023

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001343782

pISSN:

2792-078X

Tefsir

Kıraat

Kur’an

Beyzâvî

Envârü’t tenzîl.

Sayı

Makale detayları

The Phenomenon of Recitation in Bayḍāwī’s Tafsir in the Context of the Expression “And it is supported by the recitation of those who recited.”

Yazarlar: Murat Kayacan

Yayıncı: Erciyes University

Ana Başlıklar: Tefsir

Dergi: Tafsir Vol.3 Issue 2, pp.78-87

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 11/2023

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2001343782

pISSN: 2792-078X

Tefsir

Kıraat

Kur’an

Beyzâvî

Envârü’t tenzîl.

Sayı

Yazarlar:

Murat Kayacan

Yayıncı:

Erciyes University

Ana Başlıklar:

Tefsir

Dergi:

Tafsir Vol.3 Issue 2, pp.78-87

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

11/2023

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001343782

pISSN:

2792-078X