Doğu Ege Adalarının Gayri Askeri Statüsünün İhlalinin, 1969 Viyana Antlaşmalar Hukuku Sözleşmesi Madde 60’A Göre Esaslı İhlal Teşkil Etmesi

Ahmet Tunahan Altıntaş

Makale detayları

Doğu Ege Adalarının Gayri Askeri Statüsünün İhlalinin, 1969 Viyana Antlaşmalar Hukuku Sözleşmesi Madde 60’A Göre Esaslı İhlal Teşkil Etmesi

Yazarlar:

Ahmet Tunahan Altıntaş

Yayıncı:

Istanbul Aydin University

Ana Başlıklar:

Uluslararası ve Karşılaştırmalı Hukuk (Diğer)

Dergi:

İstanbul Aydın Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Vol.9 Issue 2, pp.155-175

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

7/2024

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001324807

pISSN:

2149-5890

Anahtar kelimeler:

Özet:

 Doğu Ege Adalarının gayri askeri statüsünün ihlali sorunu incelenirken, 1913 Londra Antlaşması, 1913 Atina Antlaşması ve 1914 yılına ait Altı Büyük Devlet Kararı dikkate alınmalıdır. Altı Büyük Devlet Kararı ile Ege Adalarının egemenliği Yunanistana devredilirken, adalara gayri askeri statü getirilmiştir. Lozan Barış Antlaşmasının 12 ve 13. maddeleri ile Lozan Boğazlar Sözleşmesinin 4 ve 6. maddelerinde, bu sözleşmeler ve Altı Büyük Devlet Kararı teyit edilerek, adaların gayri askeri statüsü düzenlemiştir. 1947 Paris Barış Antlaşması ile İtalyadan Yunanistana devredilen adalara, aynı sözleşmenin 14. maddesi ile gayri askeri statü getirilmiştir. Bu sözleşmeler ile asker ve silahtan arındırılan Ege Adalarının gayri askeri statüsünün kalktığını ileri süren Yunanistan, egemenlik sahibi olduğu adalarının bu yükümlülüğünü ihlal etmektedir. Viyana Antlaşmalar Hukuku Sözleşmesinin 60. maddesinde, esaslı ihlalin tanımı yapılmış ve çok taraflı antlaşmalarda ihlalden özel olarak etkilenen tarafa bazı haklar verilmiştir. Uluslararası hukukta devletin sorumluluğuna başvurma hakkının yanında, Türkiyenin Yunanistana karşı esaslı ihlale başvurma hakkının olduğu kabul edilmelidir.

 Doğu Ege Adalarının gayri askeri statüsünün ihlali sorunu incelenirken, 1913 Londra Antlaşması, 1913 Atina Antlaşması ve 1914 yılına ait Altı Büyük Devlet Kararı dikkate alınmalıdır. Altı Büyük Devlet Kararı ile Ege Adalarının egemenliği Yunanistana devredilirken, adalara gayri askeri statü getirilmiştir. Lozan Barış Antlaşmasının 12 ve 13. maddeleri ile Lozan Boğazlar Sözleşmesinin 4 ve 6. maddelerinde, bu sözleşmeler ve Altı Büyük Devlet Kararı teyit edilerek, adaların gayri askeri statüsü düzenlemiştir. 1947 Paris Barış Antlaşması ile İtalyadan Yunanistana devredilen adalara, aynı sözleşmenin 14. maddesi ile gayri askeri statü getirilmiştir. Bu sözleşmeler ile asker ve silahtan arındırılan Ege Adalarının gayri askeri statüsünün kalktığını ileri süren Yunanistan, egemenlik sahibi olduğu adalarının bu yükümlülüğünü ihlal etmektedir. Viyana Antlaşmalar Hukuku Sözleşmesinin 60. maddesinde, esaslı ihlalin tanımı yapılmış ve çok taraflı antlaşmalarda ihlalden özel olarak etkilenen tarafa bazı haklar verilmiştir. Uluslararası hukukta devletin sorumluluğuna başvurma hakkının yanında, Türkiyenin Yunanistana karşı esaslı ihlale başvurma hakkının olduğu kabul edilmelidir.

 Doğu Ege Adalarının gayri askeri statüsünün ihlali sorunu incelenirken, 1913 Londra Antlaşması, 1913 Atina Antlaşması ve 1914 yılına ait Altı Büyük Devlet Kararı dikkate alınmalıdır. Altı Büyük Devlet Kararı ile Ege Adalarının egemenliği Yunanistana devredilirken, adalara gayri askeri statü getirilmiştir. Lozan Barış Antlaşmasının 12 ve 13. maddeleri ile Lozan Boğazlar Sözleşmesinin 4 ve 6. maddelerinde, bu sözleşmeler ve Altı Büyük Devlet Kararı teyit edilerek, adaların gayri askeri statüsü düzenlemiştir. 1947 Paris Barış Antlaşması ile İtalyadan Yunanistana devredilen adalara, aynı sözleşmenin 14. maddesi ile gayri askeri statü getirilmiştir. Bu sözleşmeler ile asker ve silahtan arındırılan Ege Adalarının gayri askeri statüsünün kalktığını ileri süren Yunanistan, egemenlik sahibi olduğu adalarının bu yükümlülüğünü ihlal etmektedir. Viyana Antlaşmalar Hukuku Sözleşmesinin 60. maddesinde, esaslı ihlalin tanımı yapılmış ve çok taraflı antlaşmalarda ihlalden özel olarak etkilenen tarafa bazı haklar verilmiştir. Uluslararası hukukta devletin sorumluluğuna başvurma hakkının yanında, Türkiyenin Yunanistana karşı esaslı ihlale başvurma hakkının olduğu kabul edilmelidir.

 Doğu Ege Adalarının gayri askeri statüsünün ihlali sorunu incelenirken, 1913 Londra Antlaşması, 1913 Atina Antlaşması ve 1914 yılına ait Altı Büyük Devlet Kararı dikkate alınmalıdır. Altı Büyük Devlet Kararı ile Ege Adalarının egemenliği Yunanistana devredilirken, adalara gayri askeri statü getirilmiştir. Lozan Barış Antlaşmasının 12 ve 13. maddeleri ile Lozan Boğazlar Sözleşmesinin 4 ve 6. maddelerinde, bu sözleşmeler ve Altı Büyük Devlet Kararı teyit edilerek, adaların gayri askeri statüsü düzenlemiştir. 1947 Paris Barış Antlaşması ile İtalyadan Yunanistana devredilen adalara, aynı sözleşmenin 14. maddesi ile gayri askeri statü getirilmiştir. Bu sözleşmeler ile asker ve silahtan arındırılan Ege Adalarının gayri askeri statüsünün kalktığını ileri süren Yunanistan, egemenlik sahibi olduğu adalarının bu yükümlülüğünü ihlal etmektedir. Viyana Antlaşmalar Hukuku Sözleşmesinin 60. maddesinde, esaslı ihlalin tanımı yapılmış ve çok taraflı antlaşmalarda ihlalden özel olarak etkilenen tarafa bazı haklar verilmiştir. Uluslararası hukukta devletin sorumluluğuna başvurma hakkının yanında, Türkiyenin Yunanistana karşı esaslı ihlale başvurma hakkının olduğu kabul edilmelidir.

Makale detayları

Doğu Ege Adalarının Gayri Askeri Statüsünün İhlalinin, 1969 Viyana Antlaşmalar Hukuku Sözleşmesi Madde 60’A Göre Esaslı İhlal Teşkil Etmesi

Yazarlar: Ahmet Tunahan Altıntaş

Yayıncı: Istanbul Aydin University

Ana Başlıklar: Uluslararası ve Karşılaştırmalı Hukuk (Diğer)

Dergi: İstanbul Aydın Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Vol.9 Issue 2, pp.155-175

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 7/2024

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2001324807

pISSN: 2149-5890

Ege Adaları

Gayri Askeri Statü

Antlaşma

Esaslı İhlal

Sayı

Yazarlar:

Ahmet Tunahan Altıntaş

Yayıncı:

Istanbul Aydin University

Ana Başlıklar:

Uluslararası ve Karşılaştırmalı Hukuk (Diğer)

Dergi:

İstanbul Aydın Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Vol.9 Issue 2, pp.155-175

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

7/2024

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001324807

pISSN:

2149-5890