THE PHENOMENON OF “UNDERDEVELOPMENT” AND ECOLOJICAL DECTRUCTION: THE POLITICS OF SUSTAINABLE DEVELOPMENT AND ENVİRONMENTAL SECURITY

Mehdi Pekedis

Makale detayları

THE PHENOMENON OF “UNDERDEVELOPMENT” AND ECOLOJICAL DECTRUCTION: THE POLITICS OF SUSTAINABLE DEVELOPMENT AND ENVİRONMENTAL SECURITY

Yazarlar:

Mehdi Pekedis

Yayıncı:

Bitlis Eren University

Ana Başlıklar:

Kalkınma Ekonomisi - Makro | Siyaset Biliminde Çevre Politikası

Dergi:

Bitlis Eren Sosyal Araştırmalar Dergisi Vol.2 Issue 2, pp.57-72

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

11/2024

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001315427

pISSN:

3023-5995

Anahtar kelimeler:

Özet:

 Kalkınma ve azgelişmişlik olgusu arasındaki tarihsel ilişkiye odaklanan bu çalışmada ekolojik örselenmenin kalkınma söylemine etkisi ve çevresel güvenlik siyasetinin ekoloji-politiği açıklanmıştır. Kalkınma politikalarının amacı azgelişmiş ülkelerin gelişmişlik ve refah düzeyini arttırmaktı. Ancak kalkınma politikaları eşitsiz gelişimin yanı sıra ekolojik tahribata da neden oldu. Kalkıma söylemi ile Keynezyen ekonomi politikalarının 1970li yıllarda yaşadığı iktisadi ve politik kriz, sürdürülebilir kalkınma düşüncesini üretti. Sürdürlebilir kalkınma, ilk olarak Birleşmiş Milletler tarafından yayımlanan Brundtland Raporunda yer almıştır. Sürdürülebilir kalkınma kavramı, sanayi kapitalizminin yol açtığı çevresel-ekolojik felaketlere karşı alınabilecek önlemler bağlamında kullanılmıştır. Kavram retorik olmakla birlikte çevresel-ekolojik sorunların özellikle azgelişmiş ülkeler üzerindeki etkisini ortaya koymaktadır. Nitekim 1950li yıllarda başlayan kalkınmacı düşünce 1980li yıllarda neoliberal ideolojinin kurumsal yeniden örgütlenmesi çerçevesinde sürdürülmüştür. Sürdürülebilir kalkınma kavramı bu bağlamda çevreye yönelik siyasetin yeni ekoloji-politik söylemi olmuştur. Sürdürülebilik kalkınma politikalarının amacı her ne kadar çevresel felaketlerin önlenmesi ve refah düzeyinin arttırılması olarak açıklansa da tarihsel süreçte ters yönde gelişmeler oldu. Azgelişmiş ülkeler açısından ise bu durum daha trajik biçimde tezahür etti. Çevresel-ekolojik tahribatın önlenmesine yönelik politikalar uygulanmasına ekolojik krizin derinleşmesi, azgelişmiş ülkelerde uygulanan çevresel güvenlik siyasetinin başarısızlığının bir sonucudur. Çalışmada çevresel güvenlik siyasetinin sürdürülebilir kalkınma bağlamında tarihsel bir analizi yapılmıştır. Bu anlamda çalışmanın amacı, kalkınma politikalarının ekoloji-politiğini irdelemektir. Çalışmada kalkınma politikalarının çevresel güvenlik siyaseti arasında dolaylı bir ilişki olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.

 Kalkınma ve azgelişmişlik olgusu arasındaki tarihsel ilişkiye odaklanan bu çalışmada ekolojik örselenmenin kalkınma söylemine etkisi ve çevresel güvenlik siyasetinin ekoloji-politiği açıklanmıştır. Kalkınma politikalarının amacı azgelişmiş ülkelerin gelişmişlik ve refah düzeyini arttırmaktı. Ancak kalkınma politikaları eşitsiz gelişimin yanı sıra ekolojik tahribata da neden oldu. Kalkıma söylemi ile Keynezyen ekonomi politikalarının 1970li yıllarda yaşadığı iktisadi ve politik kriz, sürdürülebilir kalkınma düşüncesini üretti. Sürdürlebilir kalkınma, ilk olarak Birleşmiş Milletler tarafından yayımlanan Brundtland Raporunda yer almıştır. Sürdürülebilir kalkınma kavramı, sanayi kapitalizminin yol açtığı çevresel-ekolojik felaketlere karşı alınabilecek önlemler bağlamında kullanılmıştır. Kavram retorik olmakla birlikte çevresel-ekolojik sorunların özellikle azgelişmiş ülkeler üzerindeki etkisini ortaya koymaktadır. Nitekim 1950li yıllarda başlayan kalkınmacı düşünce 1980li yıllarda neoliberal ideolojinin kurumsal yeniden örgütlenmesi çerçevesinde sürdürülmüştür. Sürdürülebilir kalkınma kavramı bu bağlamda çevreye yönelik siyasetin yeni ekoloji-politik söylemi olmuştur. Sürdürülebilik kalkınma politikalarının amacı her ne kadar çevresel felaketlerin önlenmesi ve refah düzeyinin arttırılması olarak açıklansa da tarihsel süreçte ters yönde gelişmeler oldu. Azgelişmiş ülkeler açısından ise bu durum daha trajik biçimde tezahür etti. Çevresel-ekolojik tahribatın önlenmesine yönelik politikalar uygulanmasına ekolojik krizin derinleşmesi, azgelişmiş ülkelerde uygulanan çevresel güvenlik siyasetinin başarısızlığının bir sonucudur. Çalışmada çevresel güvenlik siyasetinin sürdürülebilir kalkınma bağlamında tarihsel bir analizi yapılmıştır. Bu anlamda çalışmanın amacı, kalkınma politikalarının ekoloji-politiğini irdelemektir. Çalışmada kalkınma politikalarının çevresel güvenlik siyaseti arasında dolaylı bir ilişki olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.

 Kalkınma ve azgelişmişlik olgusu arasındaki tarihsel ilişkiye odaklanan bu çalışmada ekolojik örselenmenin kalkınma söylemine etkisi ve çevresel güvenlik siyasetinin ekoloji-politiği açıklanmıştır. Kalkınma politikalarının amacı azgelişmiş ülkelerin gelişmişlik ve refah düzeyini arttırmaktı. Ancak kalkınma politikaları eşitsiz gelişimin yanı sıra ekolojik tahribata da neden oldu. Kalkıma söylemi ile Keynezyen ekonomi politikalarının 1970li yıllarda yaşadığı iktisadi ve politik kriz, sürdürülebilir kalkınma düşüncesini üretti. Sürdürlebilir kalkınma, ilk olarak Birleşmiş Milletler tarafından yayımlanan Brundtland Raporunda yer almıştır. Sürdürülebilir kalkınma kavramı, sanayi kapitalizminin yol açtığı çevresel-ekolojik felaketlere karşı alınabilecek önlemler bağlamında kullanılmıştır. Kavram retorik olmakla birlikte çevresel-ekolojik sorunların özellikle azgelişmiş ülkeler üzerindeki etkisini ortaya koymaktadır. Nitekim 1950li yıllarda başlayan kalkınmacı düşünce 1980li yıllarda neoliberal ideolojinin kurumsal yeniden örgütlenmesi çerçevesinde sürdürülmüştür. Sürdürülebilir kalkınma kavramı bu bağlamda çevreye yönelik siyasetin yeni ekoloji-politik söylemi olmuştur. Sürdürülebilik kalkınma politikalarının amacı her ne kadar çevresel felaketlerin önlenmesi ve refah düzeyinin arttırılması olarak açıklansa da tarihsel süreçte ters yönde gelişmeler oldu. Azgelişmiş ülkeler açısından ise bu durum daha trajik biçimde tezahür etti. Çevresel-ekolojik tahribatın önlenmesine yönelik politikalar uygulanmasına ekolojik krizin derinleşmesi, azgelişmiş ülkelerde uygulanan çevresel güvenlik siyasetinin başarısızlığının bir sonucudur. Çalışmada çevresel güvenlik siyasetinin sürdürülebilir kalkınma bağlamında tarihsel bir analizi yapılmıştır. Bu anlamda çalışmanın amacı, kalkınma politikalarının ekoloji-politiğini irdelemektir. Çalışmada kalkınma politikalarının çevresel güvenlik siyaseti arasında dolaylı bir ilişki olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.

 Kalkınma ve azgelişmişlik olgusu arasındaki tarihsel ilişkiye odaklanan bu çalışmada ekolojik örselenmenin kalkınma söylemine etkisi ve çevresel güvenlik siyasetinin ekoloji-politiği açıklanmıştır. Kalkınma politikalarının amacı azgelişmiş ülkelerin gelişmişlik ve refah düzeyini arttırmaktı. Ancak kalkınma politikaları eşitsiz gelişimin yanı sıra ekolojik tahribata da neden oldu. Kalkıma söylemi ile Keynezyen ekonomi politikalarının 1970li yıllarda yaşadığı iktisadi ve politik kriz, sürdürülebilir kalkınma düşüncesini üretti. Sürdürlebilir kalkınma, ilk olarak Birleşmiş Milletler tarafından yayımlanan Brundtland Raporunda yer almıştır. Sürdürülebilir kalkınma kavramı, sanayi kapitalizminin yol açtığı çevresel-ekolojik felaketlere karşı alınabilecek önlemler bağlamında kullanılmıştır. Kavram retorik olmakla birlikte çevresel-ekolojik sorunların özellikle azgelişmiş ülkeler üzerindeki etkisini ortaya koymaktadır. Nitekim 1950li yıllarda başlayan kalkınmacı düşünce 1980li yıllarda neoliberal ideolojinin kurumsal yeniden örgütlenmesi çerçevesinde sürdürülmüştür. Sürdürülebilir kalkınma kavramı bu bağlamda çevreye yönelik siyasetin yeni ekoloji-politik söylemi olmuştur. Sürdürülebilik kalkınma politikalarının amacı her ne kadar çevresel felaketlerin önlenmesi ve refah düzeyinin arttırılması olarak açıklansa da tarihsel süreçte ters yönde gelişmeler oldu. Azgelişmiş ülkeler açısından ise bu durum daha trajik biçimde tezahür etti. Çevresel-ekolojik tahribatın önlenmesine yönelik politikalar uygulanmasına ekolojik krizin derinleşmesi, azgelişmiş ülkelerde uygulanan çevresel güvenlik siyasetinin başarısızlığının bir sonucudur. Çalışmada çevresel güvenlik siyasetinin sürdürülebilir kalkınma bağlamında tarihsel bir analizi yapılmıştır. Bu anlamda çalışmanın amacı, kalkınma politikalarının ekoloji-politiğini irdelemektir. Çalışmada kalkınma politikalarının çevresel güvenlik siyaseti arasında dolaylı bir ilişki olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.

Makale detayları

THE PHENOMENON OF “UNDERDEVELOPMENT” AND ECOLOJICAL DECTRUCTION: THE POLITICS OF SUSTAINABLE DEVELOPMENT AND ENVİRONMENTAL SECURITY

Yazarlar:

Mehdi Pekedis

Yayıncı:

Bitlis Eren University

Ana Başlıklar:

Kalkınma Ekonomisi - Makro | Siyaset Biliminde Çevre Politikası

Dergi:

Bitlis Eren Sosyal Araştırmalar Dergisi Vol.2 Issue 2, pp.57-72

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

11/2024

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001315427

pISSN:

3023-5995

Environment

Ecology

Sustainable Development

Underdevelopment

Environmental Security.Çevre

Ekoloji

Sürdürülebilir Kalkınma

Azgelişmişlik

Çevresel Güvenlik

Sayı

Makale detayları

Yazarlar: Mehdi Pekedis

Yayıncı: Bitlis Eren University

Ana Başlıklar: Kalkınma Ekonomisi - Makro | Siyaset Biliminde Çevre Politikası

Dergi: Bitlis Eren Sosyal Araştırmalar Dergisi Vol.2 Issue 2, pp.57-72

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 11/2024

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2001315427

pISSN: 3023-5995

Sayı

Yazarlar:

Mehdi Pekedis

Yayıncı:

Bitlis Eren University

Ana Başlıklar:

Kalkınma Ekonomisi - Makro | Siyaset Biliminde Çevre Politikası

Dergi:

Bitlis Eren Sosyal Araştırmalar Dergisi Vol.2 Issue 2, pp.57-72

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

11/2024

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2001315427

pISSN:

3023-5995