Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu Kapsamındaki Geri Gönderme Yasağının Uygulanma Koşullarının AİHM Kararları Çerçevesinde İrdelenmesi

Aslı Bayata CANYAŞ

Makale detayları

Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu Kapsamındaki Geri Gönderme Yasağının Uygulanma Koşullarının AİHM Kararları Çerçevesinde İrdelenmesi

Yazarlar:

Aslı Bayata CANYAŞ

Yayıncı:

Hacettepe University

Dergi:

Hacettepe Law Review 2015 Vol.5 Issue 1, pp.73-90

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

5/2015

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000447872

Sıklık:

Aylık

eISSN:

1302-4868

pISSN:

2146-1708

Özet:

 

Principle of non-refoulement has been regulated as a main principle under the article 4 of the Law on
 Foreigners and International Protection (LFIP). According to the provision, it has been said that “No
 one shall be expedited to a place where he/she will be subject to torture, inhuman or degrading treatment
 or punishment or where his/her life would be threatened due to being a member of a social group or depending on his/her political ideas”. Moreover, principle of non- refoulement has also been adopted in the
 first paragraph (a) of article 55 and in the first paragraph (a/b/c) of article 63. In some parts of articles 4
 and 63, some certain expressions like “to be subject to inhuman treatment” have been stipulated. These
 expressions might be interpreted in a way that the concerned person should set forth that he/she will be
 subject to torture in the country of extradition. This means a heavy burden of proof.
 Principle of non-refoulement is interpreted under article 3 of the ECHR in the ECtHR Judgments. In
 making a non-refoulement judgment, the ECtHR makes “a real risk assessment” that is beyond a
 simple possibility in terms of facing an inhuman treatment in the country of extradition. In this regard,
 if a judgment that has been made in pursuant to the certain expressions of the LFIP comes before
 the ECtHR, “breach arising from the legislation” might occur. It might be a solution to this problem to
 amend the certain expressions of the LFIP with regard to non-refoulement, in a way finding the real
 risk assessment satisfactory.

 

Geri gönderme yasağı, Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun 4. maddesinde temel bir
 ilke olarak düzenlenmiştir. Anılan hüküm uyarınca, “hiç kimsenin işkenceye, insanlık dışı ya da
 onur kırıcı ceza veya muameleye tâbi tutulacağı ya da ırkı, dini, tâbiiyeti, belli bir toplumsal gruba
 mensubiyeti veya siyasî fikirleri dolayısıyla hayatının veya hürriyetinin tehdit altında bulunacağı bir
 yere gönderilemeyeceği” düzenlenmiştir. Ayrıca, 55. maddenin ilk fıkrasında (a) ve 63. maddenin
 ilk fıkrasında (a/b/c) da geri gönderme yasağı ilkesinin benimsenmiş olduğu görülmektedir. 4. ve 63.
 maddenin belli kısımlarında, geri gönderme yasağının uygulanabilmesi için örneğin, “insanlık dışı muameleye maruz kalınacak olma” gibi kesinlik içeren ifadelere yer verilmiş olduğu görülmektedir. Bu
 ifadeler, ilgilinin, geri gönderileceği ülkede örneğin, işkenceye tâbi tutulacağını ortaya koymasını gerektirebilecek şekilde yorumlanabilecektir. Bu da ağır bir ispat yükü anlamına gelmektedir.
 Geri gönderme yasağı AİHM kararlarında, AİHS’nin 3. maddesi kapsamında değerlendirilmektedir.
 AİHM, geri gönderme kararını verirken, gönderilecek ülkede istenmeyen muamelelerle karşılaşma
 konusunda basit bir olasılığın ötesindeki, “gerçek bir riskin” varlığını yeterli görmektedir. Bu durumda,
 YUKK’un “kesinlik içeren” ifadelerine dayalı olarak verilmiş olan bir geri gönderme kararı, AİHM önüne gelirse, mevzuat kaynaklı ihlâle hükmedilebilecektir. YUKK’un geri gönderme yasağına ilişkin kesinlik içeren ifadelerinin, gerçek bir riskin varlığını yeterli görecek şekilde değiştirilmesi, bu ihlâllere
 bir çözüm olabilecektir.

Makale detayları

Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu Kapsamındaki Geri Gönderme Yasağının Uygulanma Koşullarının AİHM Kararları Çerçevesinde İrdelenmesi

Yazarlar: Aslı Bayata CANYAŞ

Yayıncı: Hacettepe University

Dergi: Hacettepe Law Review 2015 Vol.5 Issue 1, pp.73-90

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 5/2015

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000447872

Sıklık: Aylık

eISSN: 1302-4868

pISSN: 2146-1708

Sayı

Yazarlar:

Aslı Bayata CANYAŞ

Yayıncı:

Hacettepe University

Dergi:

Hacettepe Law Review 2015 Vol.5 Issue 1, pp.73-90

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

5/2015

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000447872

Sıklık:

Aylık

eISSN:

1302-4868

pISSN:

2146-1708