DiGeorge syndrome (Chromosome 22q11.2 deletion syndrome): A historical perspective with review of 66 patients

Gökçe CELEP; Gönül OĞUR; Nazlıhan GÜNAL; Kemal BAYSAL

doi:https://doi.org/10.28982/josam.513859

Makale detayları

DiGeorge syndrome (Chromosome 22q11.2 deletion syndrome): A historical perspective with review of 66 patients

Yazarlar:

Gökçe CELEP | Gönül OĞUR | Nazlıhan GÜNAL | Kemal BAYSAL

Yayıncı:

Fatih BAŞAK

Ana Başlıklar:

Hastalıklar

Dergi:

Journal of Surgery and Medicine 2019 Vol.3 Issue 1, pp.58-63

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

1/2019

Belge Dili:

İngilizce

Document ID (Org No.):

2000500808

Sıklık:

Aylık

eISSN:

2602-2079

DOI:

https://doi.org/10.28982/josam.513859

Özet:

 


Aim: Congenital heart defects (CHD) are the most common major birth defects in humans. Conotruncal cardiac defects (CCD) and aortic arch anomalies, the outflow tract anomalies of the heart, usually accompany dysmorphic syndromes. Di George Syndrome, deletion of 22q11.2, is one of the typical examples for this entity. Our study was designed to determine the frequency of 22q11.2 deletion in a retrospectively ascertained sample of patients with conotruncal cardiac defects and structural cardiac defects accompanying other clinical findings of 22q11.2 deletion syndrome.

Methods: A total of 66 patients (4 days-16.6 years; mean 38 months), 56 followed with the diagnosis of conotruncal cardiac defects and 10 having congenital cardiac defects other than conotruncal abnormalities participated to our study . All patients underwent karyotype and Fluorescence in Situ Hybridization (FISH) analysis for 22q11.2 deletion. After the detection of the deletion a follow up protocol was formed for the patients

Results: Five of all patients were found to have the deletion positive (7.6%). Four of them had conotruncal cardiac defects. All patients having 22q11.2 deletion had at least one abnormality of the syndrome other than cardiac problems. Facial dysmorphism and growth retardation were the most common features .Cognitive disability, feeding problems, hypocalcemia, psychiatric problems, immunity differences were the other associated problems. Parental evaluation yielded one mother to be a deletion carrier.

Conclusion: We suggest that 22q11.2 deletion must be explored in all newborns with selective conotruncal cardiac defects and with non- conotruncal cardiac defects accompanying the other anomalies of the syndrome. All deletion positive patients must be evaluated for the accompanying features of the syndrome with genetic counselling.

.

 


Amaç: Doğumsal kalp hastalıkları insanlarda en sık görülen konjenital anomalilerdir. Kalbin çıkış yolu anomalileri olan konotrunkal kalp hastalıkları ve aort arkı anomalileri genellikle dismorfik sendromlara eşlik eder. 22q11.2 delesyon sendromu bu klinik durumun tipik örneklerindendir. Bu çalışma konotrunkal kalp anomalileri ve 22q11. 2 delesyon sendromunun diğer klinik bulgularının eşlik ettiği doğumsal kalp hastalıklarında 22q11.2 delesyon sıklığını araştırmak amacıyla planlanmıştır.

Yöntem: Yaşları 4 gün ile 16.6 yaş arasında değişen 56 konotrunkal kalp anomalili, 10 yapısal kalp anomalisi ile sendromun diğer klinik bulgularının eşlik ettiği 66 hasta çalışmaya katıldı. Tüm hastalara karyotip analizi uygulandı, Floresan in situ hibridizasyon yöntemiyle delesyon tarandı. Pozitif saptanan hastalar için klinik izlem protokolü oluşturuldu.

Bulgular: Hastaların %7.6 (n=5) delesyon saptandı. Dördü konotrunkal kalp anomalileri grubundandı. Tüm hastalarda kalp anomalisine ek olarak sendromun diğer klinik bulgularından en az biri mevcuttu. Fasiyal dismorfizm ve gelişme geriliği en sık saptanan klinik sorunlardı. Kognitif yetersizlik, beslenme sorunları, hipokalsemi, psikiyatrik sorunlar, bağışıklık sisteminde değişiklikler saptanan diğer klinik bulgulardı. Ebeveyn değerlendirmesi sonucunda bir annede de delesyon pozitifliği saptandı.

Sonuç: Tüm seçilmiş konotrunkal kalp anomalisi olan olgularda ve sendromun diğer anomalilerinin saptandığı kalp anomalili olgularda 22q11.2 delesyonun taranması gerektiği düşünülmektedir. Delesyon pozitifliği bulunan tüm olgular diğer anomaliler açısından da değerlendirlmeli ve genetik danışma sağlanmalıdır.

.

Makale detayları

DiGeorge syndrome (Chromosome 22q11.2 deletion syndrome): A historical perspective with review of 66 patients

Yazarlar: Gökçe CELEP | Gönül OĞUR | Nazlıhan GÜNAL | Kemal BAYSAL

Yayıncı: Fatih BAŞAK

Ana Başlıklar: Hastalıklar

Dergi: Journal of Surgery and Medicine 2019 Vol.3 Issue 1, pp.58-63

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 1/2019

Belge Dili: İngilizce

Document ID (Org No.): 2000500808

Sıklık: Aylık

eISSN: 2602-2079

DOI: https://doi.org/10.28982/josam.513859

Sayı

Yazarlar:

Gökçe CELEP | Gönül OĞUR | Nazlıhan GÜNAL | Kemal BAYSAL

Yayıncı:

Fatih BAŞAK

Ana Başlıklar:

Hastalıklar

Dergi:

Journal of Surgery and Medicine 2019 Vol.3 Issue 1, pp.58-63

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

1/2019

Belge Dili:

İngilizce

Document ID (Org No.):

2000500808

Sıklık:

Aylık

eISSN:

2602-2079

DOI:

https://doi.org/10.28982/josam.513859