HÜCRE KORUYUCU BİR MEKANİZMA: OTOFAJİ

Narin LİMAN; Duygu Cemre SUNA

Makale detayları

HÜCRE KORUYUCU BİR MEKANİZMA: OTOFAJİ

Yazarlar:

Narin LİMAN | Duygu Cemre SUNA

Yayıncı:

Erciyes University

Dergi:

Journal of Health Sciences 2017 Vol.26 Issue 3, pp.275-281

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

11/2017

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000613860

Sıklık:

Üç Yıllık

pISSN:

1018-3655

Özet:

 

Autophagy (self-eating) is an evolutionary process that
 removes damaged cellular proteins and organelles.
 When autophagy is induced, degrading cytoplasm and
 organelles are taken up into vesicles. . These vesicles are
 sent to the vacuolated or lysosomes in the yeast and
 mammalian cells, respectively. Provision of degradation
 of macromolecules and nutrient balance under stress
 conditions, such as starvation or oxidative stress or
 under normal conditions, is regulated by autophagy. In
 eukaryotic cells, autophagy is classified as macroautophagy, micro-autophagy and chaperone-mediated
 autophagy according to the formation pattern. All of
 these promote the proteolytic degradation of cytosolic
 components in the lysosome and are regulated by
 autophage-linked genes and their associated enzymes.
 Macro-autophagy and micro-autophagy dependent
 lysosomal/vacuolar degradation processes are either
 non-selective or selective (selective). Chaperonemediated autophagy is a selective autophagy used to
 reduce unfolded or misfolded cytosolic proteins. In the
 non-selective macro-autophagy, the cytoplasm is
 incorporated into the lysosome/vacuole by
 autophagosome, while in the micro-autophagy the
 soluble intracellular substrates are introduced into the
 lysosome/vacuole via tubular invaginations. The
 selective macro- or micro-autophagy target invasive
 microorganisms with various organelles that are either
 increased in number or damaged. In this case,
 autophagy is defined by special names such as
 reticulophagy or ERphagy, pexophagy, mitophagy,
 lipophagy, zimophagy, nucleophagy, ribophagy,
 aggrephagy and ksenophagy, according to the contents
 of the cargo. This review focuses on autophagy that
 functions as a cytoprotective program that destroys
 damaged organelles, protein deposits and intracellular
 pathogens in order to preserve the correct cellular
 functions.

 

Otofaji (kendini yeme) hasarlı hücresel proteinleri ve
 organelleri ortadan kaldıran evrimsel bir süreçtir.
 Otofaji uyarılınca bozunuma uğrayan sitoplazma ve
 organeller veziküller içine alınır. Şekillenen veziküller
 mayalarda vakuole, memeli hücrelerinde lizozoma gönderilir. Açlık veya oksidatif stres gibi durumlarda ya da
 normal koşullar altında makromoleküllerin bozunumu
 ve besin dengesinin sağlanması otofaji aracılığıyla düzenlenir. Ökaryotik hücrelerde otofaji, oluşma şekline
 göre makro-otofaji, mikro-otofaji ve şaperon aracılı
 otofaji olarak sınıflandırılır. Bunların hepsi lizozomda
 sitosolik bileşenlerin proteolitik bozunmasını teşvik
 eder ve otofajiye bağlı genler ve bunlarla ilişkili enzimler aracılığıyla düzenlenirler. Makro-otofaji ve mikrootofaji bağımlı lizozomal/vakuoler yıkım süreci ya seçici olmaz (non-selektif) ya da seçicidir (selektif).
 Şaperon aracılı otofaji yanlış katlanmış veya yanlışlıkla
 oluşturulmuş sitosolik proteinleri indirgemek için kullanılan bir seçici otofajidir. Seçici olmayan makrootofajide sitoplazma otofagozom oluşumuyla, mikrootofajide ise çözünebilir intrasellüler substratlar boru
 biçimindeki invaginasyonlarla lizozom/vakuol içine
 alınır. Seçici makro- ya da mikro-otofaji sayısı artan ya
 da hasar görmüş olan çeşitli organeller ile invaziv mikropları hedef alır. Bu durumda otofaji kargo içeriğine
 göre retikulofaji veya ERfaji, pekzofaji, mitofaji, lipofaji,
 zimofaji, nükleofaji, ribofaji, agrefaji ve ksenofaji gibi
 özel isimlerle tanımlanır. Bu derlemede doğru hücresel
 fonksiyonları korumak için hasarlı organelleri, protein
 yığınlarını ve hücre içi patojenleri yok eden bir
 sitoprotektif program olarak işlev gören otofaji ele alınmıştır.

Makale detayları

HÜCRE KORUYUCU BİR MEKANİZMA: OTOFAJİ

Yazarlar: Narin LİMAN | Duygu Cemre SUNA

Yayıncı: Erciyes University

Dergi: Journal of Health Sciences 2017 Vol.26 Issue 3, pp.275-281

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 11/2017

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000613860

Sıklık: Üç Yıllık

pISSN: 1018-3655

Sayı

Yazarlar:

Narin LİMAN | Duygu Cemre SUNA

Yayıncı:

Erciyes University

Dergi:

Journal of Health Sciences 2017 Vol.26 Issue 3, pp.275-281

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

11/2017

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000613860

Sıklık:

Üç Yıllık

pISSN:

1018-3655