Çankırı İl Merkezinde Birinci Basamak Sağlık Kuruluşlarında Çalışan Ebe ve   Hemşirelerdeİş Doyumu Düzeyi Ve Etkileyen Faktörlerin Değerlendirilmesi

Nedret KAYA; Sonay BİLGİN

Makale detayları

Çankırı İl Merkezinde Birinci Basamak Sağlık Kuruluşlarında Çalışan Ebe ve Hemşirelerdeİş Doyumu Düzeyi Ve Etkileyen Faktörlerin Değerlendirilmesi

Yazarlar:

Nedret KAYA | Sonay BİLGİN

Yayıncı:

Hacettepe University

Dergi:

Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal 2015

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2014

Belge Dili:

İngilizce

Document ID (Org No.):

2000457199

Sıklık:

Üç Yıllık

eISSN:

2528-9918

Özet:

 

Amaç: Bu araştırma, Çankırı il merkezi birinci basamakta çalışan ebe ve hemşirelerdeki iş doyum düzeyi ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. 
Materyal ve Metot:  Tanımlayıcı tipte yapılan bu araştırma, Ekim 2013- Aralık 2013 tarihleri arasında, 15 ebe ve 22 hemşire olmak üzere, 37 kişiye uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak, tanıtıcı bilgi formu ve  Minessota İş Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler, SPSS 15.0 programı , T testi ve ANOVA testi kullanılmıştır. 
Bulgular: Ebe ve hemşirelerin Minnesota İş Doyum Ölçeği (MSQ)’ nden aldıkları, genel doyum puanı  61.81±12.79’dur. Minnesota İş Doyum Ölçeği içsel doyum alt boyutundan  21.81±6.27, dışsal doyum alt boyutundan ise 40.00 ±7.26 puan almıştır. Ebe ve hemşirelerin, içsel iş doyumunu, dışsal iş doyumuna  göre  yüksek yaşadıkları belirlenmiştir. Çocuğu olmayanların, diğer bireylere oranla iş doyumunun düşük olduğu görülmüştür. Bireylerin iş doyumu ölçeği ile kurumda toplam çalışma süreleri arasındaki ilişkiyi belirlemek üzere yapılan korelasyon analizi sonucunda istatistiksel anlamlı ilişki bulunmuştur (p< 0.05). Bireylerin çalışma süresi arttıkça iş doyumu düzeyleri artmaktadır. Korelasyona bakıldığında aralarındaki etkileşimin düşük olduğu görülmektedir (r: 0.329). Ek görevi olmayanların, içsel doyum ölçeğinin (44.45±7.11), dışsal doyum ölçeğinin (25.90±4.15) diğer bireylerin ortalamasından  büyük olduğu görülmüştür.
	Sonuç: Bir çocuğu olanların, diğer bireylere oranla dışsal doyumunun  yüksek olduğu, çocuğu olmayanların, diğer bireylere oranla iş doyumunun düşük olduğu görülmüştür. Bireylerin toplamda çalışma süresi arttıkça iş doyumu düzeyleri artmaktadır. Ek görevi olmayanların, diğer bireylere oranla içsel, dışsal ve iş doyumunun yüksek olduğu görülmüştür. Nadiren sorun yaşayanların, sıklıkla sorun yaşayanlara göre içsel, dışsal ve iş doyumlarının yüksek olduğu görülmüştür.

Anahtar kelimeler: Ebe, Hemşire, İş Doyumu.

 

Amaç: Bu araştırma,Çankırı il merkezi birinci basamakta çalışan ebe ve hemşirelerdeki iş doyum düzeyi ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı tipte yapılan bu araştırma, Ekim 2013- Aralık 2013 tarihleri arasında, 15 ebe ve 22 hemşire olmak üzere, 37 kişiye uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak, tanıtıcı bilgi formu ve Minessota İş Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler, SPSS 15.0 programı , T testi ve ANOVA testi kullanılmıştır. Bulgular: Ebe ve hemşirelerin Minnesota İş Doyum Ölçeği (MSQ)’ nden aldıkları, genel doyum puanı 61.81±12.79’dur. Minnesota İş Doyum Ölçeği içsel doyum alt boyutundan 21.81±6.27, dışsal doyum alt boyutundan ise 40.00 ±7.26 puan almıştır. Ebe ve hemşirelerin, içsel iş doyumunu, dışsal iş doyumuna göre yüksek yaşadıkları belirlenmiştir. Çocuğu olmayanların, diğer bireylere oranla iş doyumunun düşük olduğu görülmüştür. Bireylerin iş doyumu ölçeği ile kurumda toplam çalışma süreleri arasındaki ilişkiyi belirlemek üzere yapılan korelasyon analizi sonucunda istatistiksel anlamlı ilişki bulunmuştur (p< 0.05). Bireylerin çalışma süresi arttıkça iş doyumu düzeyleri artmaktadır. Korelasyona bakıldığında aralarındaki etkileşimin düşük olduğu görülmektedir (r: 0.329). Ek görevi olmayanların, içsel doyum ölçeğinin (44.45±7.11), dışsal doyum ölçeğinin (25.90±4.15) diğer bireylerin ortalamasından büyük olduğu görülmüştür.  Sonuç: Bir çocuğu olanların, diğer bireylere oranla dışsal doyumunun yüksek olduğu, çocuğu olmayanların, diğer bireylere oranla iş doyumunun düşük olduğu görülmüştür. Bireylerin toplamda çalışma süresi arttıkça iş doyumu düzeyleri artmaktadır. Ek görevi olmayanların, diğer bireylere oranla içsel, dışsal ve iş doyumunun yüksek olduğu görülmüştür. Nadiren sorun yaşayanların, sıklıkla sorun yaşayanlara göre içsel, dışsal ve iş doyumlarının yüksek olduğu görülmüştür.

Makale detayları

Çankırı İl Merkezinde Birinci Basamak Sağlık Kuruluşlarında Çalışan Ebe ve Hemşirelerdeİş Doyumu Düzeyi Ve Etkileyen Faktörlerin Değerlendirilmesi

Yazarlar: Nedret KAYA | Sonay BİLGİN

Yayıncı: Hacettepe University

Dergi: Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal 2015

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 12/2014

Belge Dili: İngilizce

Document ID (Org No.): 2000457199

Sıklık: Üç Yıllık

eISSN: 2528-9918

Sayı

Yazarlar:

Nedret KAYA | Sonay BİLGİN

Yayıncı:

Hacettepe University

Dergi:

Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal 2015

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

12/2014

Belge Dili:

İngilizce

Document ID (Org No.):

2000457199

Sıklık:

Üç Yıllık

eISSN:

2528-9918