Omuz Distosisi: Ebelik Eğitim ve Uygulamalarındaki Yeri

Ayşe ŞENOĞLU; Zekiye KARAÇAM

Makale detayları

Omuz Distosisi: Ebelik Eğitim ve Uygulamalarındaki Yeri

Yazarlar:

Ayşe ŞENOĞLU | Zekiye KARAÇAM

Yayıncı:

Mersin University

Ana Başlıklar:

Hastalıklar

Dergi:

Mersin University School of Medicine Lokman Hekim Journal of History of Medicine and Folk Medicine 2019 Vol.9 Issue 2, pp.147-159

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

5/2019

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000560842

Sıklık:

Aylık

eISSN:

1309-8004

Özet:

 


Shoulder
dystocia is an emergency obstetric condition which can unpredictable and
unpreventable by serious maternal and neonatal complications in approximately
0.15-2.0% of all births. The detection and management of shoulder dystocia is
an important issue in midwifery education and practice because it requires
advanced midwifery and obstetric knowledge and skills. The aim of this study
prepared based on the literature is to share current information about shoulder
dystocia and its management. Shoulder dystocia is defined as failure of the
birth of the shoulders after the birth of the fetus head. This condition may be
the result of a mismatch between the shoulder size of the fetus and the pelvic
inlet either as it may occur as jam of anterior or posterior shoulder, or both
shoulders. Fetal macrosomia is the most important risk factor for shoulder
dystocia. Shoulder dystocia can be successfully managed by midwives and
physicians with adequate technical knowledge and skills by the choice and use
of appropriate approaches. It has been reported in literature that the
maneuvers used in the management of shoulder dystocia are defined as primary,
secondary and tertiary, while the most commonly used maneuvers are McRoberts,
Rubin, Wood and Gaskin. However, in terms of efficiency and safety, no maneuver
has superiority over one another. Which intervention will be used may vary
depending on the knowledge, preference and experience who assisted delivery.
However, the intervention should be more invasive than the least invasive. As a
result, it occurs that shoulder dystocia is an important condition with very
serious maternal and neonatal consequences which can unpredictable and
unpreventable. Better results can be achieved by providing midwives with skills
in the management of shoulder dystocia through simulation training or by
improving existing knowledge and skills and by establishing an evidence-based
standardization of management of the process.



.

 


Omuz
distosisi, tüm doğumların yaklaşık %0,15-2,0'ında görülen, ciddi maternal ve
neonatal komplikasyonlara neden olan tahmin edilemeyen ve önlenemeyen acil
obstetrik bir durumdur. Omuz distosisinin saptanması ve yönetimi, ileri düzey
ebelik ve obstetri bilgi ve becerisi gerektirdiği için ebelik eğitim ve
uygulamalarında yer alan önemli bir konudur. Literatüre dayalı olarak
hazırlanan bu çalışmanın amacı, omuz distosisi ve yönetimi ile ilgili güncel
bilgilerin paylaşılmasını sağlamaktır. Omuz distosisi fetus başının doğumundan
sonra, omuzların doğumunda başarısızlık olarak tanımlanmaktadır. Bu durum fetüsün
omuz boyutu ile pelvis girişi arasındaki uyumsuzluk sonucu ortaya çıkabilir, ön
ya da arka omuzun takılması şeklinde gelişebileceği gibi her iki omuzda da
görülebilir. Fetal makrozomi, omuz distosisinin en önemli risk faktörü olarak
gösterilmektedir. Omuz distosisi, yeterli teknik bilgi ve beceriye sahip ebe ve
doktorlar tarafından uygun yaklaşımların seçimi ve kullanılması ile başarılı
bir biçimde yönetilebilir. Literatürde omuz distosisinin yönetiminde kullanılan
manevraların birincil, ikincil ve üçüncül olarak tanımlandığı, en yaygın olarak
McRoberts, Rubin, Wood ve Gaskin manevralarının kullanıldığı bildirilmektedir.
Ancak etkinlik ve güvenlik bakımından hiçbir manevranın tek başına bir diğerine
göre üstünlüğü bulunmamaktadır. Hangi müdahalenin kullanılacağı, doğuma yardım
eden sağlık çalışanının bilgi, tercih ve deneyimine bağlı olarak değişebilir.
Ancak yapılan müdahalenin en az invazivden başlanarak daha invazive doğru
olması gerekmektedir. Sonuç olarak, omuz distosinin öngörülemeyen ve önlenemeyen,
çok ciddi maternal ve neonatal sonuçları olan önemli bir durum olduğu,
önlenmesi, erken tanısı ve yönetiminde sistematik bir yaklaşımın kullanılması
gerektiği anlaşılmaktadır. Ebelere simülasyon eğitimi yolu ile omuz
distosisinin yönetimi konusundaki beceri kazandırılması ya da mevcut bilgi ve
becerilerinin iyileştirilmesi ve sürecin yönetimine ilişkin kanıta dayalı bir
standardizasyonun oluşturulması ile daha iyi sonuçlar elde edilebilir.



.

Makale detayları

Omuz Distosisi: Ebelik Eğitim ve Uygulamalarındaki Yeri

Yazarlar: Ayşe ŞENOĞLU | Zekiye KARAÇAM

Yayıncı: Mersin University

Ana Başlıklar: Hastalıklar

Dergi: Mersin University School of Medicine Lokman Hekim Journal of History of Medicine and Folk Medicine 2019 Vol.9 Issue 2, pp.147-159

Belge Tipi: Makale

Yayın Tarihi: 5/2019

Belge Dili: Türkçe

Document ID (Org No.): 2000560842

Sıklık: Aylık

eISSN: 1309-8004

Sayı

Yazarlar:

Ayşe ŞENOĞLU | Zekiye KARAÇAM

Yayıncı:

Mersin University

Ana Başlıklar:

Hastalıklar

Dergi:

Mersin University School of Medicine Lokman Hekim Journal of History of Medicine and Folk Medicine 2019 Vol.9 Issue 2, pp.147-159

Belge Tipi:

Makale

Yayın Tarihi:

5/2019

Belge Dili:

Türkçe

Document ID (Org No.):

2000560842

Sıklık:

Aylık

eISSN:

1309-8004